Sashe 54

Ta noƙe kafaɗa, kawai ya tsinci kansa da bin rumaisa.

Ba Ammi ba, har iman sai da ta razana, ganin Mahmud a filin falonta, shi kansa tsayawa ya yi yana bin su da kallo, rabonsa da falon nan, kusan shekara da wani abu, da Ammi ta neme shi, ta nemi alfarmasa kai tsaye ya ce ba zai yi ba.

Ammi ta ƙure shi da ido, kamar yau ta fara ganinsa.

Kallo ɗaya ya yi wa ammin, ya sunkuyar da kansa, ƙasan zuciyarsa yana tuna abun da ya yi mata na ƙarshe da ya kasa mantawa.

"Ashe ka dawo, ya makarantar?"

Ba tare da ya É—ago kai ba ya ce "Lafiya lau"

Ruma ta ce "Ka zauna mana" ta nufi in da Sabir yake wasa da kayan wasansa, yana ta rarrafe yana É“arna, ta É—aukko shi ta kawo masa shi.

Ya karɓi sabir, ya zauna da shi a jikinsa, ta kalli sabir ta ce "Waye wannan?"

Sabir ya ƙura masa ido, Mahmud wani murmushi ya saki, ya shafa kan Sabir, wata irin ƙaunar yaron ta shiga ransa, da yake jin tamkar daga jikinsa ya fito. Har aka yi dambarwar nan aka gama, bai taɓa ganin Sabir ba.

Cikin murmushi ya ce "Na yi kama da babanka ko, nima babanka ne"

Su Nusaiba kamar tv, haka suke kallon Mahmud da rumaisa.

Ruma ta ce "Ba papa ba ne, uncle ne wannan"

Mahmud ya ce "A'a Daddy dai" ya miƙe da Sabir a hannunsa ya nufi hanyar waje yana faɗin "Allah ya bani  ɗa ba mata"

Ruma ta bi bayansa tana cewa "Ai wallahi gara in bar maka takawa da in bar maka Sabir"

Ammi ta ce "Kun ga ikon Allah, me rumaisa ta gaya wa yaron nan ya yarda ya zo in da nake?"

Nusaiba ta ce "Wallahi ammi ni ma mamaki abun ya bani, wancan karon fa, kalli yadda aka kai ruwa rana, kan ya zo kiran da ki ka yi masa, bai kuma zuwa ba, kin ga ikon Allah yau shi ne har cikin falonki, kai lamarin baiwar Allah nan yana É—aure mini kai"

Kasa jurewa Ammi ta yi, ta fashe da kuka, nan da idonta ya yi ja.

Iman ta ce "Ammi dan Allah ki yi haƙuri, ki cigaba da jurewa, jikina ya na bani komai ya kusa zuwa ƙarshe"

"Allah ya sa, ina fatan hakan".

Yauwwa share hawayen, iman ta yi maganar tana gogewa Ammi hawayen fuskarta.

Mahmud kuwa ba abun da yake sai dariyar shirmen rumaisa.

"Ka ga daga nan, ba zan É—ara ko ina ba, sai ka bani É—a na, daga gani sai ka ce zaka tafi da shi, to in gaya maka yau gidanmu zamu tafi da shi, sai ranar Litinin za a dawo da shi".

"Ta yaya zaki kula da shi? Kema baki wuce a kula da ke ba ai"

"Zan iya, wanka ne dai, sai in saka ko baba uwani, ko su barira su yi masa wanka".

Ya ce "Baba uwani kuma?"
Ta taɓe baki ta ce "Na fasa ba ta, ni matar nan ba ta yi mini ba, dan dai kawai ammi ta ce ta zo ta zauna da ni ne, ta yi saka ido, kamar mara gaskiya".

"Daughter, ki kula sosai da lamarin gidan nan kin ji ko? Sannan kar ki yadda wani ya din ga sanin abun da yake faruwa a gidanki, mussaman baba uwanin".

"Kai ma ka lura ta na da saka ido ko?"

Mahmud ya ce "Eh to kusan haka, sannan ki kula da takwarana sosai, da sosai"

"Taɓ, ka manta ni na kula da shi ranar da aka haife shi ranar majaifiyarsa ta bar duniya, kwananmu uku muna bulayi a daji, bamu samu hanya ba, na zaci ma mutuwa zai yi " ya ɗan ware ido ya ce "Haba dai"

Ta yi ƙasa da muryarta ta ce "Wallahi da gaske nake, ka san yadda ake garkuwa da mutane kuwa, to in gaya maka har sunan wasu na ji, Anty Aisha fa wasu ne suka saka a saceta, saboda papa" kallon ruma yake cikin mamaki. Ta cigaba da cewa "Kuma wai ƴan gari ba su san meyafaru ba, suka ce shi ya kasheta yayi tsafi da ita, na san abubuwa da yawa, na ƙi gaya masa, ya fiye fushi da zafin zuciya, shiyasa maƙiyansa suke nasara a kansa. Ai ni na fi shi wayo fa, in gaya maka ranar da muka tafi katsina a kan bullet da bindigogi na zauna, jakunkunkunan, duk an yi musu lamba, duk na haddace lambobin. Har da wani gari da na je, an ƙona garin, na ga wani tsoho, muka yi hira da shi".

"Amma Meyasa ba zaki gaya masa abubuwa da ki ka sani ba?"

"Sai abu biyu ya faru, ya daina saurin fushi da zuciya, na biyun kuma ba wanda zan gaya wa"

Murmushi yake yana kallon rumaisa, ta fiye surutu, but she's very talented akwai hikima, da kaifin basira a maganganunta.

"Me ki ke yi a nan wurin?" Ta ji muryar takawa a kausashe.

"Daddy na kawo wa Sabir, ya ga takwaransa".

"Uban waye ya ce ki bashi É—a na?"

Ya tunkari Mahmud, zai karɓi Sabir, amma Mahmud ya riƙe Sabir, by force Adam ya hankaɗe shi, ya karɓi ɗan sa, har ya yi gaba ya dawo, ya fizgi hannunta ya nufin sashin Ammi da ita.

Ya balbleta da bala'i "Kin san hatsarin da yake cikin abun da ki ka aikata? Kin san me gayen nan zai iya yi, da ki ka É—auki É—a na ki ka bashi, What if yayi amfani da hakan against me? Wani irin gargadi ne ban yi miki a kan yadda za ki zauna da mutane a gidan nan ba?"

Rintse idonta ta yi, saboda yadda yake ta zazzaga mata masifa.

Ammi ta taso, ganin yadda jikin Adam yake rawa, ta karɓi Sabir, ta ja Adam ta zaunar da shi, ta ce "Wannan haƙilon na meye haka? Ka kwantar da hankalinka ba abun da zai faru".

"Ammi yarinyar nan ba ta jin magana, duk abun da zan gaya mata ba ta ji".

"Ni dai na san ba da kunnen wani nake ji ba, kuma na san abun da na aikata dai-dai ne, ko ba komai na saka uwa ta ga ɗan ta, tun da har ammi ta ji daɗin abun da na yi, ta ga ɗan ta, na ji daɗi, Kuma ni yana yi mini kirki ina ruwana da faɗanku, ni duk wanda yake son sabir ina son sa, na ga kai har cewa ka yi kar a sake bari na shigo gidan nan, shi ya ce a bar ni na shigo, na roƙe shi ya zo ya ga Sabir, ya zo ya ganshi, ya kaini na gaida mamansa, duk da na san ba mamansa ba ce ba".

Adam ya sunkuyar da kai, ya dafe kansa, me zai gaya wa wannan burkitacciyar yarinyar da zai sa ta gane, irin hatsarin da wautar ta ka iya jefasu, da ta wanke ƙafa ta tafi sashin Mummy.

Ammi ta ce "Rumaisa waye ya gaya miki É—a na ne?".

"Da ke yake kama ai, ba ita ba, kuma wannan matar da zata gaya mini magana ya tare mini, to ammi ni sai in shiga faÉ—an da ba ruwana? Kuma É—an uwan baban mutum babansa ne, dan haka shi ma baban Sabir ne".

Ammi ta ce "Gaskiya ne, je ki ki shiryo, ki zo ku tafi, dama neman da muke miki kenan"

Ruma ta wuce ta je ta haÉ—o kan jakarta, da kayanta, ammi ta din ga yi wa Adam faÉ—a tana rarrashinsa, a kan ya bi rumaisa a hankali.

Ganin adam ya tashi zai tafi, ya sanya Ruma cewa Ammi Sabir É—in fa.

"Yayi fushi ne, ki yi haƙuri gobe in Allah ya kaimu, za a kawo shi, ku tafi, ki rabu da shi yau ya ɗau zafi".

"Ammi, meyasa papa da É—an uwansa suke faÉ—a? Ni fa a gidamu ba haka muke yi ba, ya za ayi Æ´an gida É—aya su din ga faÉ—a?".

Ammi ta ce "Kar ki damu, zaki fahimta, bi shi, kar ya sake fushi".

Rumaisa ta bi bayan takawa, suna tafe a hanya, yayi shiru fuskar nan a haÉ—e. Oganniyar ko a jikinta, zura kai ma ta yi taga, tana neman magana.

Tun da suka koma gida, kowa ya kama gabansa, har wayewar gari, ba ta sake sanya takawa a idonta ba.

Ba ta da masaniya ma a kan yana nan ko ba ya nan, dan ko É—akinsa ba ta je ba yau.

Ta gama gyaran saman benen nan, duk da yana bata wahala, saboda girman saman.
Yau har da kunna turaren wuta, tana kallon yadda falon ya yi kyau.

Ƴar siriryar muryar iman ta yi sallama, rumaisa ta ce "Anty iman".

"Ki shirya, takawa ne ya je gida, ya ce Sidi ya zo ya kai ki gida, na ce bari na biku, na gaida mama, na wuce gidan sarki na ɗorayi, na karɓo mata saƙo.

Tsalle rumaisa ta yi, ta na murna ta ce "Jirani, na shirya"

Kamar za ta tashi sama ta shirya, ta fita mota suka tafi.

Da gudu ta shiga gida, ta bankaÉ—a É—akin mama, ta rungumeta.

Mama ta ce "Kai rumaisa, babu ko sallama, wannan ai sai ki karyani"

Kuka rumaisa ta saka tana cewa "Mama ba kya so na, kin ƙi zuwa gidana, kin ce kuma kar kowa ya je".

Aliyu ne ya ga Iman a waje, ya karɓo sabir, ya shigo da shi gidan.

Iman ta É—auko manyan ledojin da takawa ya yi sayayya, ya ce su tafi da shi, dan da shi yayi niyyar kai rumaisa, ta É“ata masa rai.

Iman suka gaisa da mama, mama ta ce "Iman tun da a kai biki, kin daina zuwar mini, maimakon tun da na baku rumaisa, ni kuma hajiya ta bani ke"

Murmushi Iman ta yi, nan da nan ƴan mazan mama, suka cika ɗakin mama, cike da murnar ganin ƙanwarsu.

Usman ya ce "Ke me yake baki ne ki ka fara ƙiba haka?"

"Me kuwa yake bani, abinci, yaya kun ga makarantar da aka saka ni? Kullum sai na hau lilo, malamanmu, har da turawa".

Aliyu ya ce "Babu a makaranta, idan ki ka faÉ—i daga lilon, ki ka fasa kai ba zaki koma ba".