Sashe 56
Kirjin Mai Hankali Part 2 Complete Hausa Novel · about 8 min read
*_The Vault Of His Secrets_*
_®️NANA HAFSATU (MX)_
_©️ZAFAFA BIYAR WRITERS_
*_BOOK TWO_*
_PAGE:49_
Shiru ne ya wanzu a cikin motar, amma zuciyoyi biyu na bugawa da wani irin kida mai nauyi. Idon Nabeeha har yanzu yana lumshe, tana jin kamar a mafarki ake furta mata kalmomin da suka gama ratsa tsokar zuciyarta. Ita ce? Ita ce wadda Fawaaz ke furtawa irin wannan zance? Ita ce zuciyarsa ke kira da son a kusa?
Tayi shiru, ba don bata da amsa ba, sai don bata san da wanne zance za ta fara ba.
Fawaaz ya jinjina kai kadan, yana kare mata kallo. Wani murmushi mara sauti ya sake, sannan ya ce, “Kin san me yasa na kira ki ki fito?”
Ta yi saurin ɗago ido, ta kalle shi. Kallon da ya cika da tambayoyi.
Ya ɗan ja numfashi, yana kallon ta kai tsaye. “Saboda bana iya kwana yau idan ban ji muryarki ba. Idan kika yi shiru kamar haka, zuciyata na jin wani iri.”
Nabeeha ta sauke idanunta kasa, wani abu na tsarga a cikin zuciyarta.
Fawaaz ya matsa kadan, ya jingina hannunsa kan kujera, yana fuskantar ta sosai. “Nabeeha, kin san lokacin da na fara son ki?”
Ta girgiza kai a hankali.
Ya saki murmushi. “Tun farko, tun lokacin da kika fara zama a cikin gidanmu. Tun lokacin da nake yi miki kallon wata yarinya da bata ma san yadda take a zuciyar wani ba.”
Zuciyarta ta buga.
Fawaaz ya ci gaba, murya a hankali, amma da zurfi. “Duk sanda na ganki da murmushinki na nutsuwa, zuciyata na bugawa. Duk lokacin da kika shigo inda nake, sai na tsinci kaina da jin wani abu da bana iya fassara wa.”
Ta lumshe ido, tana jin yadda muryarsa ke saukar mata kamar iska mai daɗin gaske.
“Kin taba ganin mutum da yake da tsananin soyayya, amma yana jin tsoron furtawa?” Ya yi murmushi, yana kallonta. “Ina jin tsoro, Nabeeha. Amma na gaji da tsoro.”
Ta ɗago idonta, suka haɗa ido.
Muryarsa ta yi ƙasa, “Idan zan zama maras gaskiya, to zan ci gaba da ɓoyewa. Amma idan ina so na kasance mai gaskiya… to na san cewa son ki ba abin ɓoyewa ba ne.”
Numfashin Nabeeha ya ɗauke na wuni. Duk da yadda take jin zuciyarta na tafasa da wani iri, sai ta samu kanta da cewa, “ya fawaaz… baka tsoron cewa… idan muka biye wa zuciya, wata rana za ta cutar da mu?”
Fawaaz ya ɗan saki murmushi mai cike da kauna. “Nabeeha… idan zuciyata zata cutar da ni saboda ke, to na amince.”
HANKALIn ta ya tsaya. Idanunta suka cika da wani irin yanayi mai wuyar fassara.
Shi kuwa Fawaaz, ya matsa kadan, yana kallonta kamar yana son karanta zuciyarta. “Amma kafin wannan, ki gaya min abu guda daya.”
Tayi shiru.
Ya lumshe ido na ɗan lokaci, sannan ya buɗe su cikin wata murya mai taushi. “Kin taɓa jin kamar zuciyarki tana da wani abu da take so ta faɗa min?”
Hannunta ya matse a cikin rigarta. Sai dai bata san me za ta ce ba.
Fawaaz ya ɗan matsa kaɗan, ya ɗaga hannunsa ya shafi steering, yana kallonta. “Ba sai yanzu ba. Ba sai yau ba. Amma zan jira.”
Ya kai hannunsa ya danna makullin motar, sannan ya ce, “Amma kafin nan, ina so ki sani…”
Ta juyo tana kallonsa, tana jiran jin abinda zai ce.
Ya saki murmushi. “Zuciyata ta riga ta yanke shawarar inda take so ta tsaya. Kuma wannan wuri… shine ke, Nabeeha.”
Jikinta ya yi sanyi, zuciyarta ta yi wani irin harbi.
Shiru ne ya sake cika motar. Amma shiru mai cike da launin soyayya da murmushin zuciya...
Shiru mai nauyi ya wanzu a cikin motar. Idanun Nabeeha suna ƙasa, zuciyarta na dokawa da ƙarfi, hannunta na lafe a kan cinyoyinta. A karon farko a rayuwarta, ta ji kalmomin da suka ɗaga mata hankali fiye da tunaninta. Kalaman soyayya ne, amma ba irin na wasanni ba. Na gaske ne. Na zuciya ce da ta tsinci kanta a cikin wani soyayyen wuri da bata taɓa sanin tana bukatar sa ba.
Shi kuwa Fawaaz, bai sake cewa komai ba. Ya jingina bayansa a kujerar motar, yana kallonta a hankali. Yana nazarin yadda fuskarta ta canza, yadda idanunta ke ƙoƙarin ɓoye tsoro, da ruɗani, da kuma wani abu mai kama da yarda.
A hankali, ta sauke numfashi. “ya fawaaz…” Ta kira sunansa da wata murya mai laushi.
Ya amsa da kallonta da kyau, sannan ya ce, “Na’am, Nabeeha?”
Ta ɗan haɗiye yawu, tana ƙoƙarin tattaro kalmomin da zuciyarta ke ƙoƙarin gaya mata. “Ba ka jin tsoro? Ka ce kana son zuciyata, amma… ba ka jin tsoron cewa wata rana soyayyar nan za ta cutar da kai?”
Murmushi ya bayyana a saman fuskarsa. “Me yasa zan ji tsoro?”
Ta ɗan daga ido ta kalle shi. “Domin…” Ta yi shiru.
Fawaaz ya ɗan girgiza kai. “Nabeeha, soyayya ba tsoro bace. So zuciya ce, kuma zuciya bata faɗawa inda za ta faɗa ba. Idan na tsorata da soyayyarki, na fi jin tsoron rayuwa babu ke a cikinta.”
Wani abu ya tsaya a makogwaronta. Ta runtse idonta na wasu ‘yan dakiku.
Shi kuwa Fawaaz, ya ɗan matsa kadan, yana kallonta da kwarewa irin ta namiji da ya yanke hukunci. “Nabeeha, ban kira ki yau don in buƙaci amsar ki ba. Na kira ki ne domin na gaya miki cewa zuciyata ta riga ta faɗa, kuma ba zan taɓa cire ki daga cikinta ba. Kuma ki shirya kullum zanzo tadin zance wurin ki. Tamkar yadda ko wani saurayi yake zuwa wajen budurwar sa kafin aure.."
Ta buɗe idonta, tana kallonsa. “Kana nufin… ba zaka daina ba?”
Ya yi murmushi, amma murmushi mai cike da natsuwa. “Ba zan daina ba.”
Ta sake numfashi, zuciyarta na tafarfasa da abubuwa da dama.
Fawaaz ya duba agogon hannunsa, sannan ya ce, “Ya kamata ki koma ciki.”
Duk da cewa zuciyarta na ɗauke da nauyi, sai da ta jinjina kai. Ta bude ƙofar motar a hankali, ta fito.
Daidai lokacin da ta kai ga rufe ƙofar, muryarsa ta sake fitowa cikin nutsuwa. “Nabeeha?”
Ta juyo, tana kallonsa.
Fuskarsa cike da kwanciyar hankali. “Ko ba yau ba, wata rana zan ji muryarki na amsa.”
Fawaaz ya bita da kallo, murmushi na sauka saman fuskarsa.
ADVERT👇
YERWA INCENSE AND MORE
YERWA INCENSE AND MORE
YERWA INCENSE AND MORE
(THE SCENTS WITH DIFFERENT ESSENCE FOR YOU AND YOUR HOME)
(MASARAUTAR KAYAYYAKIN KAMSHI)
INA MA'ABOTA TURARE!
Shin kuna son gida mai ƙamshi da nutsuwa? Kaya masu ɗaukar hankalin kowa? YERWA INCENSE AND MORE ta kawo muku kayayyakin turaruka masu kyau, ingantattu, da tsada mai rahusa!
🌟 Mene ne za ku samu?
Turarukan wuta don gida, kaya, da tsugunno.
Khumrahs masu kamshi irin na Borno, Chadi, da Sudan.
Oil perfumes masu daɗin kamshi mai ɗorewa.
Turaren wanka, mopping, da wanki don dukkan sassan gida.
Man gashi mai gyara da fesa kamshi mai dadi.
Kayayyakin gyaran jiki na musamman don lafiya da ƙamshi mai ɗorewa.
📍 Adireshi:
Kano, amma muna tura kayayyakin mu duk fadin Najeriya da ƙetare.
📞 Tuntuɓe mu:
WhatsApp ko kira: 08095215215 / 09044191709 / 09134848107
Instagram: @yerwaincense_and_more
Facebook: @yerwacollection
Twitter:Hafsaaat00
🌐 Don ƙarin bayani da hotunan kayayyakin mu: Ku ziyarta mu a TikTok:
@besturarenwutainkano
https://www.tiktok.com/@besturarenwutainkano?_t=ZM-8s89xrbgS3x&_r=1
🎉 DON RAGI NA MUSAMMAN: Idan za ku siya, ku faɗi cewa daga ZAFAFA ne!
🌹 Ku more gida da jiki mai kamshi, nutsuwa, da farin ciki. Sai dai kayan turaren YERWA INCENSE AND MORE!
*KIRJIN MAI HANKALI*
_(Akwatin sirrin sa)_
_🧳👩❤️👨🌺_
*_The Vault Of His Secrets_*
_®️NANA HAFSATU (MX)_
_©️ZAFAFA BIYAR WRITERS_
*_BOOK TWO_*
_PAGE:50_
Shiru ne ya sake cika motar. Amma shiru mai cike da launin soyayya da murmushin zuciya.
Idanun Nabeeha suna ƙasa, zuciyarta na dokawa da ƙarfi, hannunta na lafe a kan cinyoyinta. A karon farko a rayuwarta, ta ji kalmomin da suka ɗaga mata hankali fiye da tunaninta. Kalaman soyayya ne, amma ba irin na wasanni ba. Na gaske ne. Na zuciya ce da ta tsinci kanta a cikin wani soyayyen wuri da bata taɓa sanin tana bukatar sa ba.
Shi kuwa Fawaaz, bai sake cewa komai ba. Ya jingina bayansa a kujerar motar, yana kallonta a hankali. Yana nazarin yadda fuskarta ta canza, yadda idanunta ke ƙoƙarin ɓoye tsoro, da ruɗani, da kuma wani abu mai kama da yarda.
A hankali, ta sauke numfashi. “Ya Fawaaz…” Ta kira sunansa da wata murya mai laushi.
Ya amsa da kallonta da kyau, sannan ya ce, “Na’am, Nabeeha?”
Ta ɗan haɗiye yawu, tana ƙoƙarin tattaro kalmomin da zuciyarta ke ƙoƙarin gaya mata. “Ba ka jin tsoro? Ka ce kana son zuciyata, amma… ba ka jin tsoron cewa wata rana soyayyar nan za ta cutar da kai?”
Murmushi ya bayyana a saman fuskarsa. “Me yasa zan ji tsoro?”
Ta ɗan daga ido ta kalle shi. “Domin…” Ta yi shiru.
Fawaaz ya ɗan girgiza kai. “Nabeeha, soyayya ba tsoro bace. So zuciya ce, kuma zuciya bata faɗawa inda za ta faɗa ba. Idan na tsorata da soyayyarki, na fi jin tsoron rayuwa babu ke a cikinta.”
Wani abu ya tsaya a makogwaronta. Ta runtse idonta na wasu ‘yan dakiku.
Shi kuwa Fawaaz, ya ɗan matsa kadan, yana kallonta da kwarewa irin ta namiji da ya yanke hukunci. “Nabeeha, ban kira ki yau don in buƙaci amsar ki ba. Na kira ki ne domin na gaya miki cewa zuciyata ta riga ta faɗa, kuma ba zan taɓa cire ki daga cikinta ba. Kuma ki shirya kullum zan zo tadin zance wurin ki. Tamkar yadda kowanne saurayi yake zuwa wajen budurwarsa kafin aure.”
Ta buɗe idonta, tana kallonsa. “Kana nufin… ba zaka daina ba?”
Ya yi murmushi, amma murmushi mai cike da natsuwa. “Ba zan daina ba.”
Ta sake numfashi, zuciyarta na tafarfasa da abubuwa da dama.
Fawaaz ya duba agogon hannunsa, sannan ya ce, “Ya kamata ki koma ciki.”
Duk da cewa zuciyarta na ɗauke da nauyi, sai da ta jinjina kai. Ta bude ƙofar motar a hankali, ta fito.
Daidai lokacin da ta kai ga rufe ƙofar, muryarsa ta sake fitowa cikin nutsuwa. “Nabeeha?”
Ta juyo, tana kallonsa.
Fuskarsa cike da kwanciyar hankali. “Ko ba yau ba, wata rana zan ji muryarki na amsa.”
_®️NANA HAFSATU (MX)_
_©️ZAFAFA BIYAR WRITERS_
*_BOOK TWO_*
_PAGE:49_
Shiru ne ya wanzu a cikin motar, amma zuciyoyi biyu na bugawa da wani irin kida mai nauyi. Idon Nabeeha har yanzu yana lumshe, tana jin kamar a mafarki ake furta mata kalmomin da suka gama ratsa tsokar zuciyarta. Ita ce? Ita ce wadda Fawaaz ke furtawa irin wannan zance? Ita ce zuciyarsa ke kira da son a kusa?
Tayi shiru, ba don bata da amsa ba, sai don bata san da wanne zance za ta fara ba.
Fawaaz ya jinjina kai kadan, yana kare mata kallo. Wani murmushi mara sauti ya sake, sannan ya ce, “Kin san me yasa na kira ki ki fito?”
Ta yi saurin ɗago ido, ta kalle shi. Kallon da ya cika da tambayoyi.
Ya ɗan ja numfashi, yana kallon ta kai tsaye. “Saboda bana iya kwana yau idan ban ji muryarki ba. Idan kika yi shiru kamar haka, zuciyata na jin wani iri.”
Nabeeha ta sauke idanunta kasa, wani abu na tsarga a cikin zuciyarta.
Fawaaz ya matsa kadan, ya jingina hannunsa kan kujera, yana fuskantar ta sosai. “Nabeeha, kin san lokacin da na fara son ki?”
Ta girgiza kai a hankali.
Ya saki murmushi. “Tun farko, tun lokacin da kika fara zama a cikin gidanmu. Tun lokacin da nake yi miki kallon wata yarinya da bata ma san yadda take a zuciyar wani ba.”
Zuciyarta ta buga.
Fawaaz ya ci gaba, murya a hankali, amma da zurfi. “Duk sanda na ganki da murmushinki na nutsuwa, zuciyata na bugawa. Duk lokacin da kika shigo inda nake, sai na tsinci kaina da jin wani abu da bana iya fassara wa.”
Ta lumshe ido, tana jin yadda muryarsa ke saukar mata kamar iska mai daɗin gaske.
“Kin taba ganin mutum da yake da tsananin soyayya, amma yana jin tsoron furtawa?” Ya yi murmushi, yana kallonta. “Ina jin tsoro, Nabeeha. Amma na gaji da tsoro.”
Ta ɗago idonta, suka haɗa ido.
Muryarsa ta yi ƙasa, “Idan zan zama maras gaskiya, to zan ci gaba da ɓoyewa. Amma idan ina so na kasance mai gaskiya… to na san cewa son ki ba abin ɓoyewa ba ne.”
Numfashin Nabeeha ya ɗauke na wuni. Duk da yadda take jin zuciyarta na tafasa da wani iri, sai ta samu kanta da cewa, “ya fawaaz… baka tsoron cewa… idan muka biye wa zuciya, wata rana za ta cutar da mu?”
Fawaaz ya ɗan saki murmushi mai cike da kauna. “Nabeeha… idan zuciyata zata cutar da ni saboda ke, to na amince.”
HANKALIn ta ya tsaya. Idanunta suka cika da wani irin yanayi mai wuyar fassara.
Shi kuwa Fawaaz, ya matsa kadan, yana kallonta kamar yana son karanta zuciyarta. “Amma kafin wannan, ki gaya min abu guda daya.”
Tayi shiru.
Ya lumshe ido na ɗan lokaci, sannan ya buɗe su cikin wata murya mai taushi. “Kin taɓa jin kamar zuciyarki tana da wani abu da take so ta faɗa min?”
Hannunta ya matse a cikin rigarta. Sai dai bata san me za ta ce ba.
Fawaaz ya ɗan matsa kaɗan, ya ɗaga hannunsa ya shafi steering, yana kallonta. “Ba sai yanzu ba. Ba sai yau ba. Amma zan jira.”
Ya kai hannunsa ya danna makullin motar, sannan ya ce, “Amma kafin nan, ina so ki sani…”
Ta juyo tana kallonsa, tana jiran jin abinda zai ce.
Ya saki murmushi. “Zuciyata ta riga ta yanke shawarar inda take so ta tsaya. Kuma wannan wuri… shine ke, Nabeeha.”
Jikinta ya yi sanyi, zuciyarta ta yi wani irin harbi.
Shiru ne ya sake cika motar. Amma shiru mai cike da launin soyayya da murmushin zuciya...
Shiru mai nauyi ya wanzu a cikin motar. Idanun Nabeeha suna ƙasa, zuciyarta na dokawa da ƙarfi, hannunta na lafe a kan cinyoyinta. A karon farko a rayuwarta, ta ji kalmomin da suka ɗaga mata hankali fiye da tunaninta. Kalaman soyayya ne, amma ba irin na wasanni ba. Na gaske ne. Na zuciya ce da ta tsinci kanta a cikin wani soyayyen wuri da bata taɓa sanin tana bukatar sa ba.
Shi kuwa Fawaaz, bai sake cewa komai ba. Ya jingina bayansa a kujerar motar, yana kallonta a hankali. Yana nazarin yadda fuskarta ta canza, yadda idanunta ke ƙoƙarin ɓoye tsoro, da ruɗani, da kuma wani abu mai kama da yarda.
A hankali, ta sauke numfashi. “ya fawaaz…” Ta kira sunansa da wata murya mai laushi.
Ya amsa da kallonta da kyau, sannan ya ce, “Na’am, Nabeeha?”
Ta ɗan haɗiye yawu, tana ƙoƙarin tattaro kalmomin da zuciyarta ke ƙoƙarin gaya mata. “Ba ka jin tsoro? Ka ce kana son zuciyata, amma… ba ka jin tsoron cewa wata rana soyayyar nan za ta cutar da kai?”
Murmushi ya bayyana a saman fuskarsa. “Me yasa zan ji tsoro?”
Ta ɗan daga ido ta kalle shi. “Domin…” Ta yi shiru.
Fawaaz ya ɗan girgiza kai. “Nabeeha, soyayya ba tsoro bace. So zuciya ce, kuma zuciya bata faɗawa inda za ta faɗa ba. Idan na tsorata da soyayyarki, na fi jin tsoron rayuwa babu ke a cikinta.”
Wani abu ya tsaya a makogwaronta. Ta runtse idonta na wasu ‘yan dakiku.
Shi kuwa Fawaaz, ya ɗan matsa kadan, yana kallonta da kwarewa irin ta namiji da ya yanke hukunci. “Nabeeha, ban kira ki yau don in buƙaci amsar ki ba. Na kira ki ne domin na gaya miki cewa zuciyata ta riga ta faɗa, kuma ba zan taɓa cire ki daga cikinta ba. Kuma ki shirya kullum zanzo tadin zance wurin ki. Tamkar yadda ko wani saurayi yake zuwa wajen budurwar sa kafin aure.."
Ta buɗe idonta, tana kallonsa. “Kana nufin… ba zaka daina ba?”
Ya yi murmushi, amma murmushi mai cike da natsuwa. “Ba zan daina ba.”
Ta sake numfashi, zuciyarta na tafarfasa da abubuwa da dama.
Fawaaz ya duba agogon hannunsa, sannan ya ce, “Ya kamata ki koma ciki.”
Duk da cewa zuciyarta na ɗauke da nauyi, sai da ta jinjina kai. Ta bude ƙofar motar a hankali, ta fito.
Daidai lokacin da ta kai ga rufe ƙofar, muryarsa ta sake fitowa cikin nutsuwa. “Nabeeha?”
Ta juyo, tana kallonsa.
Fuskarsa cike da kwanciyar hankali. “Ko ba yau ba, wata rana zan ji muryarki na amsa.”
Fawaaz ya bita da kallo, murmushi na sauka saman fuskarsa.
ADVERT👇
YERWA INCENSE AND MORE
YERWA INCENSE AND MORE
YERWA INCENSE AND MORE
(THE SCENTS WITH DIFFERENT ESSENCE FOR YOU AND YOUR HOME)
(MASARAUTAR KAYAYYAKIN KAMSHI)
INA MA'ABOTA TURARE!
Shin kuna son gida mai ƙamshi da nutsuwa? Kaya masu ɗaukar hankalin kowa? YERWA INCENSE AND MORE ta kawo muku kayayyakin turaruka masu kyau, ingantattu, da tsada mai rahusa!
🌟 Mene ne za ku samu?
Turarukan wuta don gida, kaya, da tsugunno.
Khumrahs masu kamshi irin na Borno, Chadi, da Sudan.
Oil perfumes masu daɗin kamshi mai ɗorewa.
Turaren wanka, mopping, da wanki don dukkan sassan gida.
Man gashi mai gyara da fesa kamshi mai dadi.
Kayayyakin gyaran jiki na musamman don lafiya da ƙamshi mai ɗorewa.
📍 Adireshi:
Kano, amma muna tura kayayyakin mu duk fadin Najeriya da ƙetare.
📞 Tuntuɓe mu:
WhatsApp ko kira: 08095215215 / 09044191709 / 09134848107
Instagram: @yerwaincense_and_more
Facebook: @yerwacollection
Twitter:Hafsaaat00
🌐 Don ƙarin bayani da hotunan kayayyakin mu: Ku ziyarta mu a TikTok:
@besturarenwutainkano
https://www.tiktok.com/@besturarenwutainkano?_t=ZM-8s89xrbgS3x&_r=1
🎉 DON RAGI NA MUSAMMAN: Idan za ku siya, ku faɗi cewa daga ZAFAFA ne!
🌹 Ku more gida da jiki mai kamshi, nutsuwa, da farin ciki. Sai dai kayan turaren YERWA INCENSE AND MORE!
*KIRJIN MAI HANKALI*
_(Akwatin sirrin sa)_
_🧳👩❤️👨🌺_
*_The Vault Of His Secrets_*
_®️NANA HAFSATU (MX)_
_©️ZAFAFA BIYAR WRITERS_
*_BOOK TWO_*
_PAGE:50_
Shiru ne ya sake cika motar. Amma shiru mai cike da launin soyayya da murmushin zuciya.
Idanun Nabeeha suna ƙasa, zuciyarta na dokawa da ƙarfi, hannunta na lafe a kan cinyoyinta. A karon farko a rayuwarta, ta ji kalmomin da suka ɗaga mata hankali fiye da tunaninta. Kalaman soyayya ne, amma ba irin na wasanni ba. Na gaske ne. Na zuciya ce da ta tsinci kanta a cikin wani soyayyen wuri da bata taɓa sanin tana bukatar sa ba.
Shi kuwa Fawaaz, bai sake cewa komai ba. Ya jingina bayansa a kujerar motar, yana kallonta a hankali. Yana nazarin yadda fuskarta ta canza, yadda idanunta ke ƙoƙarin ɓoye tsoro, da ruɗani, da kuma wani abu mai kama da yarda.
A hankali, ta sauke numfashi. “Ya Fawaaz…” Ta kira sunansa da wata murya mai laushi.
Ya amsa da kallonta da kyau, sannan ya ce, “Na’am, Nabeeha?”
Ta ɗan haɗiye yawu, tana ƙoƙarin tattaro kalmomin da zuciyarta ke ƙoƙarin gaya mata. “Ba ka jin tsoro? Ka ce kana son zuciyata, amma… ba ka jin tsoron cewa wata rana soyayyar nan za ta cutar da kai?”
Murmushi ya bayyana a saman fuskarsa. “Me yasa zan ji tsoro?”
Ta ɗan daga ido ta kalle shi. “Domin…” Ta yi shiru.
Fawaaz ya ɗan girgiza kai. “Nabeeha, soyayya ba tsoro bace. So zuciya ce, kuma zuciya bata faɗawa inda za ta faɗa ba. Idan na tsorata da soyayyarki, na fi jin tsoron rayuwa babu ke a cikinta.”
Wani abu ya tsaya a makogwaronta. Ta runtse idonta na wasu ‘yan dakiku.
Shi kuwa Fawaaz, ya ɗan matsa kadan, yana kallonta da kwarewa irin ta namiji da ya yanke hukunci. “Nabeeha, ban kira ki yau don in buƙaci amsar ki ba. Na kira ki ne domin na gaya miki cewa zuciyata ta riga ta faɗa, kuma ba zan taɓa cire ki daga cikinta ba. Kuma ki shirya kullum zan zo tadin zance wurin ki. Tamkar yadda kowanne saurayi yake zuwa wajen budurwarsa kafin aure.”
Ta buɗe idonta, tana kallonsa. “Kana nufin… ba zaka daina ba?”
Ya yi murmushi, amma murmushi mai cike da natsuwa. “Ba zan daina ba.”
Ta sake numfashi, zuciyarta na tafarfasa da abubuwa da dama.
Fawaaz ya duba agogon hannunsa, sannan ya ce, “Ya kamata ki koma ciki.”
Duk da cewa zuciyarta na ɗauke da nauyi, sai da ta jinjina kai. Ta bude ƙofar motar a hankali, ta fito.
Daidai lokacin da ta kai ga rufe ƙofar, muryarsa ta sake fitowa cikin nutsuwa. “Nabeeha?”
Ta juyo, tana kallonsa.
Fuskarsa cike da kwanciyar hankali. “Ko ba yau ba, wata rana zan ji muryarki na amsa.”