Sashe 18
Kururuwar Shaidan Wasa Farin Girki · about 8 min read
Ya shafa mata ruwan Zam-zam a goshi, kirjinta da tafin hannayenta, ya sake karanta Āyat al-Kursiyyu. Iskar ɗakin ta yi sanyi na ɗan daƙiƙu, wutan fitila ya yi wani lumshe kamar ana hura masa — sai komai ya lafa. Numfashin Afsana ya daidaita, bugun zuciyarta ya sauka.
“Na ji… na ji kamar an matsa min kunne… amma yanzu ya ragu,” Afsana ta ce a sirrance, ta jingina a kirjin Mamei.
Papa ya ɗauki wayarsa ya kira Sheikh Addurraman. Bayan ya ji labarin, Sheikh ya ce cikin taushin murya: “Ku ci gaba da rukiyya da addu’o’in da kuka yi. Ku hana ta yin bacci ba tare da Āyat al-Kursiyyu ba, kuma ku kunna Surat al-Baqara da safe. Kada ta sake amsa kowace murya a mafarki; ta faɗi A’ūzu billāhi… idan ta ji komai. Insha Allahu komai zai yi sauƙi.”
“Na gode, Sheikh,” in ji Papa, ya ajiye wayar ya dubi Afsana.
“Kin ji, baby? Ba wanda zai iya ƙwace ki daga gare mu. Za mu tsaya tare har komai ya wuce.”
Afsana ta gyada kai, idanunta suka lumshe. Mamei ta shimfiɗa mata kai kan cinyarta, tana hura mata addu’a a kunnen dama. A hankali, baccin ya sake ɗaukar Afsana — diesmal cikin natsuwa, ba cikin duhu ba.
A kofar ɗakin, iska ta yi ƙara ta shige ta tagar gaba; ƙaramar ƙwallon haske kamar ƙwai ta walƙiya na ɗan ɗankwasawa a jikin madubin tsakar ɗakin ta ɓace tamkar ba ta taɓa bayyana ba.
Da asuba ta fara ketowa, Afsana ta farka daga baccin da ta yi bayan mafarkin. Idonta ya buɗe a hankali, ta ji hannun Mamei na riƙe nata da dumin ƙauna.
“Alhamdulillah, ta farka!” Mamei ta faɗa da muryar farin ciki, hawaye na sauka daga idanunta saboda murna.
Papa ya ƙaraso da hanzari, ya zauna a gefenta, ya ɗaga hannayensa sama:
“Na gode wa Allah! Baby ta tashi lafiya.”
Ya rungume Afsana a jikinsa, zuciyarsa ta cika da farin ciki, ya ji kamar an sauke dutse daga ƙirjinsa.
Mamei ta share hawayenta tana dariya a lokaci guda:
“Wallahi yau sai mun yi dariya, sai mu manta da dukkan damuwa.”
Papa ya miƙe tsaye da nishaɗi, ya ce:
“Babu wani abu da zai fi farin cikina yanzu. Don haka yau zan kai ku wajen da ba ku taɓa zuwa ba! Wajen wasa mai ƙayatarwa — ku huta, ku ji daɗi, ku manta da damuwar kwanakin baya.”
Afsana ta ɗan saki murmushi, wanda ya bayyana hasken fuskarta da Mamei ta dade tana jira.
“Papa da gaskiya?” ta tambaya tana kallonsa da farin ciki a ido.
“Eh baby, ai ni papa naki ne. Ko kin manta?” ya ce yana murza hancinta.
Mamei ta yi dariya ta rungume Afsana, suka jera dariya tare.
Papa ya fara shirya musu kaya da sauri, ya zaɓo riga masu kyau ya ce:
“Ku shirya, yau mu je mu yi hutu mu sha iska mai daɗi. Ba kuka, ba mafarki farin ciki kawai.”
Afsana ta rera dariya a hankali, zuciyarta ta cika da natsuwa. Wani sabon haske ya bayyana a idanunta, kamar wata sabuwar rana ta leƙa mata.
Cikin annashuwa
Mamei ta ɗauki riga mai kyau ta sa mata, tana ta murna tana faɗin:
“Yau fa, baby ta tashi da fara’a. Allah ya ƙara daɗa lafiya.”
Papa ya fito sanye cikin farar riga da wando mai kyau, fuskarsa cike da annuri. Ya ɗauki key ɗin motarsa ya ce:
“Ku shirya ku fito. Yau ni zan zama direban farin ciki. Zamu je gurin wasa mai ɗauke da komai: carousel, jirgin sama na wasa, balloons, ice cream komai da yara ke so!”
Afsana ta yi tsalle da dariya tana rungumar shi:
“Na gode papa! Wallahi bana son komai sai mu kasance tare.”
Mamei ta sha dariya tana riƙe hannayen Afsana:
“Mu tafi tukunna kafin papa ya canja ra’ayi.”
A cikin mota
Sun shiga mota, Papa na tuki, Mamei tana zaune a gaba, Afsana a baya tana kallon titi da farin ciki.
Papa ya saka kidan yara mai nishaɗi, Afsana ta fara rawa a kujera tana dariya.
Mamei ta juyo tana kallonta, zuciyarta ta cika da tausayin yadda yarinyar ta sha wahala a kwanakin baya. Amma yau tana ganin murmushin gaskiya a fuskarta.
Papa ya yi kallo a madubi ya ce:
“Ke dai sweetheart, murmushinki ya fi min duk duniya. Kada ki sake yin kuka, kin ji?”
Afsana ta ɗaga kai tana dariya:
“Na ji, papa! Kuma na yi alƙawari zan yi dariya yau.”
A gurin wasa
Motar ta tsaya a babbar “amusement park” mai walƙiya da fitilu kala-kala. Ana iya jin sautin yara suna dariya da muryar masu siyar da popcorn da ice cream.
Suka shiga, Afsana ta yi tsalle tana nuna carousel da jirgin ruwa na wasa.
“Papa, ni fa ina so mu hau wannan! Mamei mu je mu sha ice cream!”
Papa ya bi ta da dariya yana riketa:
“Yau ni direban ku ne, ku ce ku je, zan kai ku.”
Suka hau carousel tare, Afsana tana dariya tana daga hannu kamar sarauniya. Mamei tana kallonta da murmushi mai ɗauke da hawaye na farin ciki.
Papa ya ɗauki hotunansu da wayarsa, zuciyarsa na bugawa da murna. Ya ce a zuciyarsa:
“Duk wahalar rayuwa, idan har Afsana tana dariya haka, to ni ma zan yi dariya. Allah ka kare min ita.”
Afsana ta ci ice-cream, ta hau jirgin wasa, ta sha popcorn, ta yi wasa da balloons duk a wannan rana ta manta da duhun mafarkin jiya.
Mamei ta furta a hankali ga Papa:
“Wallahi yau na ga Afsana kamar wacce aka haifa sabuwa.”
Papa ya ce cikin natsuwa:
“Mu ci gaba da bata farin ciki. Zuciyarta ce mafarkin nan yake nema. Idan ta sami ƙauna da dariya, babu wani shaidani da zai iya rabata da mu.”
Suka ci gaba da wasan, har rana ta fadi, suka koma gida cikin farin ciki mai cike da annashuwa.
Duk wacce ta ke son document ɗin littafin KURURUWAR SHAIƊAN daga farko ta min magana ta wannan number 07062701555
Please share like comment masoyana
KURURUWAR SHAIƊAN
*✨HAZIƘAN MARUBUTA✨*
*Book 1 free ne [2025]️*
Masoya littafin KURURUWAR SHAIƊAN kuzo ku shaƙata da sabon update ɗin da zai saka ku a cikin duniyar da ba zaku so ku fita ba.
Cike da ruɗani soyayya da asiri na san babu mai so ya rasa wannan kada ku bari a baku labari… Ku ka sance cikin masu karantawa na farko
Danna nan ku shiga link
HYPERLINK "https://chat.whatsapp.com/FuTlAsg7uedBXoMKiash4h?mode=ems_copy_thttps://whatsapp.com/channel/0029Vb6QGRg6WaKl7oWkqq30" https://chat.whatsapp.com/FuTlAsg7uedBXoMKiash4h?mode=ems_copy_thttps://whatsapp.com/channel/0029Vb6QGRg6WaKl7oWkqq30
Story & writing
By
ZULFA M. TUKUR
بسم الله الرحمن الرحيم
اللهم صل على محمد….
Page 20
Likitocin suka tsaya kallon juna cikin tsoro, saboda irin yadda Rehman ya shaƙe ɗaya daga cikinsu. Idanunsa sun yi jajir tamkar ba na shi ba, hucin da ke fita daga hancinsa sai ka rantse wuta ce.
“yallaɓai… ka… ka sake shi… don Allah,” ɗaya daga cikin nurses ta furta da rawar murya, tana matsawa baya saboda tsoron kada ya juyo kanta.
Rehman ya saki likitan da ƙarfi, ya tura shi gefe. Likitan ya fāɗi ƙasa yana tari saboda ƙarfin da aka danna masa. Daga nan ya nufi ƙofar dakin jinya da gaggawa.
Da zarar ya shiga, ya tsaya cak. Na’urar zuciya ta Granny na yin ƙarar “beeeeeep…” kai tsaye. Jikin Granny ya yi lamo, hannuwanta sun saki gaba ɗaya.
“Granny!!!” ya rugo kanta ya riƙe hannunta, gumin goshin sa na tsiyaya daga idanunsa.
“Don Allah kada ki bar ni… Na yi miki alƙawari Granny… don Allah ki buɗe idanunki…”
Sai dai babu amsa.
Na’urar ta nuna alamar zuciyarta ta tsaya cak. Likitoci suka shiga da gudu suka fara yi mata CPR da ƙoƙarin dawo da ita.
Rehman ya ja da baya, yana riƙe kansa da hannaye biyu. Wani irin ƙara ya fito daga bakinsa mai cike da zafi, ƙarar da ta sa ma’aikatan asibitin suka tsaya da firgici na ɗan daƙiƙa.
Wata nurse ta riƙe kirji tana faɗin:
“Subhanallah…”
A cikin zuciyarsa, wani murya ta dawo masa, wacce ta saba tun bayan mutuwar mahaifinsa:
“Ka bari wutar zuciyarka ta yi aiki, Rehman… ba su cancanci rayuwa ba… Ka ɗauki fansa…”
Rehman ya rufe kunnuwansa yana girgiza kai da ƙarfi:
“A’a! Ban zama abin da kuke so ba! Ban zama mugun da nake gudu ba!!”
A dai-dai lokacin…
Na’urar zuciyar Granny ta buga “beep… beep…” a hankali, alamar zuciyarta ta dawo.
Likitoci suka yi ihu da farin ciki:
“Alhamdulillah! Zuciyarta ta dawo!!”
Rehman ya fāɗi ƙasa da gwiwowinsa, kamar ƙaramin yaro.
“Granny… don Allah kada ki sake barina…”
Idanunsa ja saboda rashin kwanciyar hankali. Yana kallon fuskar Granny da ke kwance cikin natsuwa, tana daɗa numfashi a hankali bayan ta farfaɗo.
Likitoci sun fito suna fadin:
“Alhamdulillah, ta dawo cikin hayyacinta, amma tana buƙatar hutu sosai. Kada a damu ta da yawa. Abin da ta fi bukata yanzu shi ne natsuwa da addu’a.”
Rehman ya lumshe ido, zuciyarsa cike da farin ciki da godiya. Ya rike hannun Granny yana faɗin:
“Alhamdulillah Granny… kin dawo gare ni. Na yi tsoron rasa ki.”
Granny ta buɗe idanunta a hankali, ta kalli Rehman da wani irin kallo mai cike da ma’ana. Murya a raunane ta fito daga bakinta:
“Rehman… ɗana… akwai maganar da nake son na gaya maka kafin lokaci ya kure min.”
Rehman ya matsa kusa da ita cikin damuwa:
“Ki yi shiru Granny, ki huta. Duk abin da za ki ce za mu iya jira.”
Granny ta girgiza kai a hankali:
“A’a, wannan magana bata da lokacin jira. Sirri ne da na dade da ɓoye maka… sirri da zai iya sauya rayuwarka gaba ɗaya.”
Rehman ya zaro ido, zuciyarsa ta fara bugawa da sauri:
“Sirri? Wani irin sirri ne haka Granny?”
Granny ta lumshe ido tana tattaro ƙarfin magana, kafin ta ce da ƙyar:
“Sirrin… barinka Nigeria, da kuma dalilin da yasa… ka tsinci kanka cikin wannan tashin hankali da kake ciki yanzu.”
Sai numfashinta ya ɗan karye, ta rufe ido tana wani irin nishi mai nauyi. Rehman ya firfito tsaye cikin tashin hankali yana kiran:
“Granny! Granny! Ki yi shiru, ki bar Maganar har ki ƙara samun sauƙi“
A gidan salahuddeen rano kuwa, walimar da Ashraf ya shirya ta ci gaba da kayatarwa. Falon ya cika da dariya da annashuwa. Kowa na murna ganin Ammi cikin ƙoshin lafiya kamar yadda basu taɓa tsammani ba.
“Na ji… na ji kamar an matsa min kunne… amma yanzu ya ragu,” Afsana ta ce a sirrance, ta jingina a kirjin Mamei.
Papa ya ɗauki wayarsa ya kira Sheikh Addurraman. Bayan ya ji labarin, Sheikh ya ce cikin taushin murya: “Ku ci gaba da rukiyya da addu’o’in da kuka yi. Ku hana ta yin bacci ba tare da Āyat al-Kursiyyu ba, kuma ku kunna Surat al-Baqara da safe. Kada ta sake amsa kowace murya a mafarki; ta faɗi A’ūzu billāhi… idan ta ji komai. Insha Allahu komai zai yi sauƙi.”
“Na gode, Sheikh,” in ji Papa, ya ajiye wayar ya dubi Afsana.
“Kin ji, baby? Ba wanda zai iya ƙwace ki daga gare mu. Za mu tsaya tare har komai ya wuce.”
Afsana ta gyada kai, idanunta suka lumshe. Mamei ta shimfiɗa mata kai kan cinyarta, tana hura mata addu’a a kunnen dama. A hankali, baccin ya sake ɗaukar Afsana — diesmal cikin natsuwa, ba cikin duhu ba.
A kofar ɗakin, iska ta yi ƙara ta shige ta tagar gaba; ƙaramar ƙwallon haske kamar ƙwai ta walƙiya na ɗan ɗankwasawa a jikin madubin tsakar ɗakin ta ɓace tamkar ba ta taɓa bayyana ba.
Da asuba ta fara ketowa, Afsana ta farka daga baccin da ta yi bayan mafarkin. Idonta ya buɗe a hankali, ta ji hannun Mamei na riƙe nata da dumin ƙauna.
“Alhamdulillah, ta farka!” Mamei ta faɗa da muryar farin ciki, hawaye na sauka daga idanunta saboda murna.
Papa ya ƙaraso da hanzari, ya zauna a gefenta, ya ɗaga hannayensa sama:
“Na gode wa Allah! Baby ta tashi lafiya.”
Ya rungume Afsana a jikinsa, zuciyarsa ta cika da farin ciki, ya ji kamar an sauke dutse daga ƙirjinsa.
Mamei ta share hawayenta tana dariya a lokaci guda:
“Wallahi yau sai mun yi dariya, sai mu manta da dukkan damuwa.”
Papa ya miƙe tsaye da nishaɗi, ya ce:
“Babu wani abu da zai fi farin cikina yanzu. Don haka yau zan kai ku wajen da ba ku taɓa zuwa ba! Wajen wasa mai ƙayatarwa — ku huta, ku ji daɗi, ku manta da damuwar kwanakin baya.”
Afsana ta ɗan saki murmushi, wanda ya bayyana hasken fuskarta da Mamei ta dade tana jira.
“Papa da gaskiya?” ta tambaya tana kallonsa da farin ciki a ido.
“Eh baby, ai ni papa naki ne. Ko kin manta?” ya ce yana murza hancinta.
Mamei ta yi dariya ta rungume Afsana, suka jera dariya tare.
Papa ya fara shirya musu kaya da sauri, ya zaɓo riga masu kyau ya ce:
“Ku shirya, yau mu je mu yi hutu mu sha iska mai daɗi. Ba kuka, ba mafarki farin ciki kawai.”
Afsana ta rera dariya a hankali, zuciyarta ta cika da natsuwa. Wani sabon haske ya bayyana a idanunta, kamar wata sabuwar rana ta leƙa mata.
Cikin annashuwa
Mamei ta ɗauki riga mai kyau ta sa mata, tana ta murna tana faɗin:
“Yau fa, baby ta tashi da fara’a. Allah ya ƙara daɗa lafiya.”
Papa ya fito sanye cikin farar riga da wando mai kyau, fuskarsa cike da annuri. Ya ɗauki key ɗin motarsa ya ce:
“Ku shirya ku fito. Yau ni zan zama direban farin ciki. Zamu je gurin wasa mai ɗauke da komai: carousel, jirgin sama na wasa, balloons, ice cream komai da yara ke so!”
Afsana ta yi tsalle da dariya tana rungumar shi:
“Na gode papa! Wallahi bana son komai sai mu kasance tare.”
Mamei ta sha dariya tana riƙe hannayen Afsana:
“Mu tafi tukunna kafin papa ya canja ra’ayi.”
A cikin mota
Sun shiga mota, Papa na tuki, Mamei tana zaune a gaba, Afsana a baya tana kallon titi da farin ciki.
Papa ya saka kidan yara mai nishaɗi, Afsana ta fara rawa a kujera tana dariya.
Mamei ta juyo tana kallonta, zuciyarta ta cika da tausayin yadda yarinyar ta sha wahala a kwanakin baya. Amma yau tana ganin murmushin gaskiya a fuskarta.
Papa ya yi kallo a madubi ya ce:
“Ke dai sweetheart, murmushinki ya fi min duk duniya. Kada ki sake yin kuka, kin ji?”
Afsana ta ɗaga kai tana dariya:
“Na ji, papa! Kuma na yi alƙawari zan yi dariya yau.”
A gurin wasa
Motar ta tsaya a babbar “amusement park” mai walƙiya da fitilu kala-kala. Ana iya jin sautin yara suna dariya da muryar masu siyar da popcorn da ice cream.
Suka shiga, Afsana ta yi tsalle tana nuna carousel da jirgin ruwa na wasa.
“Papa, ni fa ina so mu hau wannan! Mamei mu je mu sha ice cream!”
Papa ya bi ta da dariya yana riketa:
“Yau ni direban ku ne, ku ce ku je, zan kai ku.”
Suka hau carousel tare, Afsana tana dariya tana daga hannu kamar sarauniya. Mamei tana kallonta da murmushi mai ɗauke da hawaye na farin ciki.
Papa ya ɗauki hotunansu da wayarsa, zuciyarsa na bugawa da murna. Ya ce a zuciyarsa:
“Duk wahalar rayuwa, idan har Afsana tana dariya haka, to ni ma zan yi dariya. Allah ka kare min ita.”
Afsana ta ci ice-cream, ta hau jirgin wasa, ta sha popcorn, ta yi wasa da balloons duk a wannan rana ta manta da duhun mafarkin jiya.
Mamei ta furta a hankali ga Papa:
“Wallahi yau na ga Afsana kamar wacce aka haifa sabuwa.”
Papa ya ce cikin natsuwa:
“Mu ci gaba da bata farin ciki. Zuciyarta ce mafarkin nan yake nema. Idan ta sami ƙauna da dariya, babu wani shaidani da zai iya rabata da mu.”
Suka ci gaba da wasan, har rana ta fadi, suka koma gida cikin farin ciki mai cike da annashuwa.
Duk wacce ta ke son document ɗin littafin KURURUWAR SHAIƊAN daga farko ta min magana ta wannan number 07062701555
Please share like comment masoyana
KURURUWAR SHAIƊAN
*✨HAZIƘAN MARUBUTA✨*
*Book 1 free ne [2025]️*
Masoya littafin KURURUWAR SHAIƊAN kuzo ku shaƙata da sabon update ɗin da zai saka ku a cikin duniyar da ba zaku so ku fita ba.
Cike da ruɗani soyayya da asiri na san babu mai so ya rasa wannan kada ku bari a baku labari… Ku ka sance cikin masu karantawa na farko
Danna nan ku shiga link
HYPERLINK "https://chat.whatsapp.com/FuTlAsg7uedBXoMKiash4h?mode=ems_copy_thttps://whatsapp.com/channel/0029Vb6QGRg6WaKl7oWkqq30" https://chat.whatsapp.com/FuTlAsg7uedBXoMKiash4h?mode=ems_copy_thttps://whatsapp.com/channel/0029Vb6QGRg6WaKl7oWkqq30
Story & writing
By
ZULFA M. TUKUR
بسم الله الرحمن الرحيم
اللهم صل على محمد….
Page 20
Likitocin suka tsaya kallon juna cikin tsoro, saboda irin yadda Rehman ya shaƙe ɗaya daga cikinsu. Idanunsa sun yi jajir tamkar ba na shi ba, hucin da ke fita daga hancinsa sai ka rantse wuta ce.
“yallaɓai… ka… ka sake shi… don Allah,” ɗaya daga cikin nurses ta furta da rawar murya, tana matsawa baya saboda tsoron kada ya juyo kanta.
Rehman ya saki likitan da ƙarfi, ya tura shi gefe. Likitan ya fāɗi ƙasa yana tari saboda ƙarfin da aka danna masa. Daga nan ya nufi ƙofar dakin jinya da gaggawa.
Da zarar ya shiga, ya tsaya cak. Na’urar zuciya ta Granny na yin ƙarar “beeeeeep…” kai tsaye. Jikin Granny ya yi lamo, hannuwanta sun saki gaba ɗaya.
“Granny!!!” ya rugo kanta ya riƙe hannunta, gumin goshin sa na tsiyaya daga idanunsa.
“Don Allah kada ki bar ni… Na yi miki alƙawari Granny… don Allah ki buɗe idanunki…”
Sai dai babu amsa.
Na’urar ta nuna alamar zuciyarta ta tsaya cak. Likitoci suka shiga da gudu suka fara yi mata CPR da ƙoƙarin dawo da ita.
Rehman ya ja da baya, yana riƙe kansa da hannaye biyu. Wani irin ƙara ya fito daga bakinsa mai cike da zafi, ƙarar da ta sa ma’aikatan asibitin suka tsaya da firgici na ɗan daƙiƙa.
Wata nurse ta riƙe kirji tana faɗin:
“Subhanallah…”
A cikin zuciyarsa, wani murya ta dawo masa, wacce ta saba tun bayan mutuwar mahaifinsa:
“Ka bari wutar zuciyarka ta yi aiki, Rehman… ba su cancanci rayuwa ba… Ka ɗauki fansa…”
Rehman ya rufe kunnuwansa yana girgiza kai da ƙarfi:
“A’a! Ban zama abin da kuke so ba! Ban zama mugun da nake gudu ba!!”
A dai-dai lokacin…
Na’urar zuciyar Granny ta buga “beep… beep…” a hankali, alamar zuciyarta ta dawo.
Likitoci suka yi ihu da farin ciki:
“Alhamdulillah! Zuciyarta ta dawo!!”
Rehman ya fāɗi ƙasa da gwiwowinsa, kamar ƙaramin yaro.
“Granny… don Allah kada ki sake barina…”
Idanunsa ja saboda rashin kwanciyar hankali. Yana kallon fuskar Granny da ke kwance cikin natsuwa, tana daɗa numfashi a hankali bayan ta farfaɗo.
Likitoci sun fito suna fadin:
“Alhamdulillah, ta dawo cikin hayyacinta, amma tana buƙatar hutu sosai. Kada a damu ta da yawa. Abin da ta fi bukata yanzu shi ne natsuwa da addu’a.”
Rehman ya lumshe ido, zuciyarsa cike da farin ciki da godiya. Ya rike hannun Granny yana faɗin:
“Alhamdulillah Granny… kin dawo gare ni. Na yi tsoron rasa ki.”
Granny ta buɗe idanunta a hankali, ta kalli Rehman da wani irin kallo mai cike da ma’ana. Murya a raunane ta fito daga bakinta:
“Rehman… ɗana… akwai maganar da nake son na gaya maka kafin lokaci ya kure min.”
Rehman ya matsa kusa da ita cikin damuwa:
“Ki yi shiru Granny, ki huta. Duk abin da za ki ce za mu iya jira.”
Granny ta girgiza kai a hankali:
“A’a, wannan magana bata da lokacin jira. Sirri ne da na dade da ɓoye maka… sirri da zai iya sauya rayuwarka gaba ɗaya.”
Rehman ya zaro ido, zuciyarsa ta fara bugawa da sauri:
“Sirri? Wani irin sirri ne haka Granny?”
Granny ta lumshe ido tana tattaro ƙarfin magana, kafin ta ce da ƙyar:
“Sirrin… barinka Nigeria, da kuma dalilin da yasa… ka tsinci kanka cikin wannan tashin hankali da kake ciki yanzu.”
Sai numfashinta ya ɗan karye, ta rufe ido tana wani irin nishi mai nauyi. Rehman ya firfito tsaye cikin tashin hankali yana kiran:
“Granny! Granny! Ki yi shiru, ki bar Maganar har ki ƙara samun sauƙi“
A gidan salahuddeen rano kuwa, walimar da Ashraf ya shirya ta ci gaba da kayatarwa. Falon ya cika da dariya da annashuwa. Kowa na murna ganin Ammi cikin ƙoshin lafiya kamar yadda basu taɓa tsammani ba.