Sashe 9
Zainab Mai Ruwan Gaskiya Part 1 Complete Hausa Novel · about 2 min read
"Na shirya," ya faɗa da murya mai raɗaɗi, "ba zan sake gudu ba."
Da wannan kalmar, Zahara ta matsa kusa, haske ya haɗa su, ya juye su cikin juna kamar ruwa biyu da suka zama ɗaya, sai zuciyar Faruk ta ji kamar ana kwance wani kulle da ya daɗe yana riƙe da shi.
Daga nesa, muryar Faruk ta sake fitowa, wannan karon tana da annuri:
"Zainab ki gane yanzu? ruwan gaskiya ba ya raba, sai dai yana haɗa waɗanda suka tsaya akan kalmarsu."
A lokacin, Zahara ta yi shiru, hasken ya fara canzawa zuwa duhu mai sanyi, a cikin wannan duhun, Zainab ta gane cewa ba Zahara ba ce kawai ke gaban ta amma Faruk ma tana cikin ta, wata halitta guda ce, ruwan da ya rabu ka shi biyu don a gwada ta.
Ya ce cikin nutsuwa:
"Zahara... Zainab... kun kasance ɗaya tun farko."
Ta ɗaga kai, ta ce da murya mai cike da ƙauna da nauyi:
"Kuma kai, Faruk, ka zama maɗaukakin ruwa, gaskiyarka ce gadonmu yanzu."
Da wannan kalmar, kogin haske ya buɗe a ƙafafunsa, yana gayyatar shi ya zaɓi ya tsaya da su cikin wannan duniya ta haske ko ya koma duniya ta mutane da zuciyar da ta gane sirrin ruwa.
Zainab ta kalli hasken, ta kuma kalli duhun da ke cike da murya mai sanyi, sai ta ce a hankali:
"Na ga haske, amma duniya tana bukatar shi fiye da nan."
Sai hasken ya kwashe ta kamar iska, ya koma cikin ƙwallar da yake riƙe tun farko.
A farkon rana, a bakin wani rafin da ke jikin tsauni, Zainab ta buɗe idonta.
Ruwa yana gudana a gefe, kuma muryar Faruk tana yawo cikin iska mai nisa, amma yana murmushi.
"Ka dawo, mai gaskiya."
Da wannan kalmar, Zahara ta matsa kusa, haske ya haɗa su, ya juye su cikin juna kamar ruwa biyu da suka zama ɗaya, sai zuciyar Faruk ta ji kamar ana kwance wani kulle da ya daɗe yana riƙe da shi.
Daga nesa, muryar Faruk ta sake fitowa, wannan karon tana da annuri:
"Zainab ki gane yanzu? ruwan gaskiya ba ya raba, sai dai yana haɗa waɗanda suka tsaya akan kalmarsu."
A lokacin, Zahara ta yi shiru, hasken ya fara canzawa zuwa duhu mai sanyi, a cikin wannan duhun, Zainab ta gane cewa ba Zahara ba ce kawai ke gaban ta amma Faruk ma tana cikin ta, wata halitta guda ce, ruwan da ya rabu ka shi biyu don a gwada ta.
Ya ce cikin nutsuwa:
"Zahara... Zainab... kun kasance ɗaya tun farko."
Ta ɗaga kai, ta ce da murya mai cike da ƙauna da nauyi:
"Kuma kai, Faruk, ka zama maɗaukakin ruwa, gaskiyarka ce gadonmu yanzu."
Da wannan kalmar, kogin haske ya buɗe a ƙafafunsa, yana gayyatar shi ya zaɓi ya tsaya da su cikin wannan duniya ta haske ko ya koma duniya ta mutane da zuciyar da ta gane sirrin ruwa.
Zainab ta kalli hasken, ta kuma kalli duhun da ke cike da murya mai sanyi, sai ta ce a hankali:
"Na ga haske, amma duniya tana bukatar shi fiye da nan."
Sai hasken ya kwashe ta kamar iska, ya koma cikin ƙwallar da yake riƙe tun farko.
A farkon rana, a bakin wani rafin da ke jikin tsauni, Zainab ta buɗe idonta.
Ruwa yana gudana a gefe, kuma muryar Faruk tana yawo cikin iska mai nisa, amma yana murmushi.
"Ka dawo, mai gaskiya."