Sashe 42
Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel · about 8 min read
Catrina ce ta zo masa a hankali, tana daɗa rage tazarar dake tsakaninsu, tana sanye da rigar baccin ta...
Abeesh ya tashi zaune tare da faɗin
“Ke kuma? Me kike nema a nan cikin dare?”
Catrina ta dafe ƙofa tana dariya ƙasa-ƙasa sannan ta ce
“Na kasa yin bacci, Sai naji kamar zan fi samun kwanciyar hankali idan na ganka... King Abeesh....”
Ya runtse ido. Wannan sunan da ya ji a bakin ta tamkar sabon wata ne ya ratsa cikin zuciyar sa da wani salo mai ɗauke da wani sirri, mayar da idonsa ya yi kanta tare da kama bakinsa,
Ya ce
“Wannan ba daidai bane. Ki koma ɗakinki.”
Catrina ta matso kusa da shi sannan ta ce
“Ban zo da mungun niyya ba. Kawai ina so ka san cewa ba kai kaɗai bane a cikin jin zafi…”
Abeesh bai ce komai ba. Sai dai yanda take kallonsa, kamar ta fahimci komai cikin zuciyarsa. Cikin daddadan murya da dabara, ta matsa kusa da shi sosai. Hannunta ya sauka a kan hannunsa, Tana son jin irin karfi ko rauni dake cikin rayuwarsa.
Zuciyarsa na yawo. Bai tura hannunta ba. Amma kuma bai kama ba.
Abeesh ya ce
“Kin san inada rauni Catrina... Kuma ni... ni ba mutumin da ke saurin yarda da sababbin mutane ba ne...”
Catrina ta saka murmushi sannan ta ce
“A lokacin da waɗanda ka yarda da su suka raunata ka, wani lokacin, sabon mutum na iya zama mafita…”
Yayi shiru. Zuciyarsa tana tafasa da ruɗani. Cikin zuciyarsa, yana jin kalamanta suna ratsa shi. Sai dai a lokaci guda yana jin kamar wani ɓangare daga cikinta yana ɓoye wani abu.
Shiru ya shiga tsakaninsu.
Catrina ta miƙe tsaye cikin salo, ta zuba masa idanu.
Sannan ta ce
“Zan tafi… Amma zan dawo. Kuma in Allah ya yarda, wannan zuciyar taka zata dawo da murmushinta.”
Ta juya. Sai kuma ta tsaya a ƙofa, ta ce:
“Nasreen ta rasa hanya. Amma ni zan iya nuna maka sabon titi... Titi na gaskiya... ko kuwa na mafarki.”
Tana kaiwa nan ta fice a ɗakin, tana fita
ta ɓace cikin duhu.
---
A GEFE GUDA – NASREEN…
Nasreen tana zaune a gefen gado, hannunta ɗauke da littafin addu’a. Amma ba karatu take ba – kallo ɗaya kawai take wa shafin,
Zuciyarta na cike da ƙuna.
Wani abu yana ƙona ta fiye da zafin kalmomin Abeesh: yanda ya kalle ta kamar bai taɓa sonta ba, da kuma yanda bai damu da halin da take ciki ba...
Sai dai Nasreen ba mace bace da zata zuba ido ta bari soyayyarta ta rushe. Ta miƙe, ta saka mayafi, sannan ta furta da ƙarfi:
“Zan kare soyayyata. Ko da zan rasa komai. Ko da zan tafka kuka. Amma ba zan bari wata yarinya ta kwace min miji ba.”.....
NEXTTTTTT........
New Book 2025.
*💋HASKEN RUHI💋*
(Spiritual Light)
A Fictional Story✍️
Writing and Organizing
Asma'u Muhammad Auwal
Which is best known as
*Asmeetah writer*
*WhatsApp 09065443871*
💪 *JAJIRTATTU WRITER'S ASSOCIATION*💪 ✍️
*(J.W.A)*
_Rubutu baiwa ce daga Allah, jajirtattu ne kawai kan iya amfani da wannan ƙasaitacciyar baiwa su sauya tunanin al'umma cikin sauƙi_.✏️
41 to 42
A DAKIN ABEESH…
Tsakar dare ne. Shiru ya mamaye gidan. Daga wani ƙaramin fitilar bango ana iya hango Abeesh zaune a gefen gado, da labulen window a buɗe yana kallon duhun dare yana tunani.
Tunaninsa cike yake da abubuwa biyu: Catrina, wacce ke da wani jan hankalin da ba zai iya fassara ba… da kuma Nasreen macen da ya fara soyayya da ita da zuciyarsa gaba ɗaya — amma ta raunata shi.
Ya dafe kansa. “Me yasa komai ke rikicewa haka?” Yayi tambaya cikin zuciyarsa.
Ƙaran ƙofa ya ji
Ya juyo da sauri.
A hankali ƙofar ta buɗu, Nasreen ce, cikin doguwar riga mai launin ruwan hoda da hijabi a kafada. Idonta cike da hawaye, fuskar ta sharaf da damuwa. Ta tsaya a ƙofar ba tare da ta shigo ba
Abeesh cikin mamaki da ɓacin rai ya ce
“Ke kuma... me kike nema a nan?”
Nasreen cikin murya mai rauni ta ce
“Ina son magana da kai, Abeesh... ka bani minti daya... na roƙeka.”
Ya ɗan kalle ta, yaja numfashi mai nauyi, ya ɗan matsa gefe a gefen gado, bai ce komai ba yayi mata alamar ta shigo.
Nasreen ta shigo a hankali kamar wacce take takawa akan ƙaya. Zuciyarta na bugawa, idonta na kallon sa har ƙasa.
Sannan ta ce
“Na san baka shirya ji daga gare ni ba... kuma gaskiya ne, na yi maka babban laifi. Amma zan mutu cikin nadama idan baka yafe mun ba...”
Abeesh ya ɗago kai ya kalle ta sannan ya ce
“Wani laifi kika aikata har ya sa kika zo da dare neman gafara?”
Nasreen ta durƙusa ƙasi, idanunta cike da ƙwalla ta ce
“Na mare ka, kuma na goyi bayan mahaifiyata, wacce ta raɗa maka azaba har ka rasa komai da ka sani... kuma da zuciya ɗaya nake cewa na tafka kuskure...”
hawaye ne suka zubo daga idonta.
ta ci gaba da cewa
“Nayi kuskure na zaɓar tsoron mahaifiya akan gaskiyar da zuciyata ke gani. Kuma zuciyata ta san kai ne hasken da nake nema. Amma tsoronta da karfinta ya sa na tsorata… nayi maka rashin adalci...”
Abeesh ya kalle ta. fuskar sa a washe Amma zuciyarsa bata sake ba. Ya daɗe yana kallonta ba tare da ya ce komai ba. Daga bisani yace:
“Kin san mene ne ya fi komai zafi a rayuwa?”
Nasreen ta girgiza kai
Sannan ta ce
“Mene ne?”
Ya ce
“Kin fi jin zafin mari da kalma, amma ni, na sha wahala cikin duhun da mahaifiyar ki ta jefa ni a ciki, na rasa tunani, na rasa imani... kuma da kika mare ni, ba wai fuskata kika mara ba — rayuwata kika ƙara jefa cikin ƙunci.”
Nasreen ta fashe da kuka.
Ta ce
“Idan zan iya komai don in gyara kuskuren nan, zan yi. Zan tsaya a gabanka kullum in zubar da hawaye na har sai zuciyarka ta huce. Zan yi komai don in dawo da kai… Abeesh... kar ka bar ni.”
Shiru ya yi ba tare da ya furta komai ba, Ya tuna kukan da yayi a lokacin da ya rasa komai. Ya tuna yanda zuciyarsa ke son Nasreen... amma yanda ya tsani abinda tayi masa ya wuce misali...
Ya juyo gareta, cikin murya mai sanyi da kuma karfi yace:
“Zan iya gafartawa… amma bana iya mantawa da azaba cikin sauri. Ki bar ni na zauna da zuciyata. Idan da gaske kina sona, ki bani lokaci… ki bani sarari...”
Nasreen ta gyaɗa kai da hawaye, ta miƙe a hankali, ta fita da zuciyarta cike da fargaba da fatan nasara...
★★★★★★
*WASHE GARI*
Ana shirye-shiryen bikin Abeesh da Nasreen, da kuma Shaprees da Asmeen.
Gidan Madam Nablah ya cika da shirye-shiryen biki — kallo ɗaya zaka yi ka fahimci ana shirin wani babban abu. Falo da tsakar gida sun sha ado da launuka masu ban burgewa. an rataya fitilu da fure a jikin bangon gini, ƙamshi na turaren wuta da bakhoor yana yawo har cikin sararin gidan....
Abeesh
Kwance yake a cikin ɗakinsa, yana kallon saman ceiling ... zuciyarsa taƙi nutsuwa. Catrina dai ta riga ta fara nasara wajen ɗaga masa hankali — duk da bai gane asalinta ba,
Yana jin sonta a cikin zuciyar sa amma yana jin hakan laifi ne, yana jin laifi ne saboda Nasreen ta nemi afuwar sa da hawaye a fuskarta, har ya haƙura da Auren ta amma saboda umarnin Abul, da kuma shawarar Yayansa Amaar, sai ya amince da wannan auren domin su gyara rayuwa.
A wunin yau kowa yana cikin shirye-shiryen gobe. Nasreen na cikin ɗaki tare da Asmeen suna shiryawa, amma zuciyarta cike take da ƙunci. Tana son zuwa ɗakin Abeesh domin ta sake magana shi — ta san ba a gama warware komai ba, har yanzu akwai dusar da bata narke ba a cikin ransa.
A gefe guda, Catrina kuwa tana zaune a wani lungu na falon gidan, cikin shiga mai zaman kansa. Bata fito fili ba, amma tunanin ta yana kan Abeesh ne — gaba ɗaya ta gama karantar zuciyarsa. Tana murmushi a hankali, tana cewa a zuciyarta:
“Zan bar ku kuyi Aure Nasreen, Amma zuciyar mijinki ba taki bace gaba ɗaya... ba sai na kwace shi daga gareki ba, tunda nayi nasarar shiga cikin ransa.”......
TSARIN BIKIN YAU
An tsara biki da sassafe. An kira limamai da shaidu, ana sa ran za a yi aure da safe kafin rana ta bayyana sosai. Ana shirin yi a cikin babban filin gida, inda aka jejjera komai na ƙayatar da bikin....
An tsara komai, an ƙawata gidan tamkar sabuwar duniya, ƙamshi na turaren wuta da na fure sun haɗu sun ba da wata irin annushuwa ta musamman. A yau ne za a ɗaura auren Abeesh da Nasreen, da kuma Asmeen da Shapreen...
A ɗakin Abeesh...
Yana zaune a gefen gado yana kallon tagar da ke fuskantar rana, yana ta tunanin yadda zuciyarsa ke cike da ruɗani. Soyayyar da yake wa Nasreen ta fara dusashewa, amma zuciyarsa baza ta iya fitar da ita gaba ɗaya ba. Har yanzu yana jin raɗaɗin mari da kalaman da ta furta masa a lokacin da ya bayyana gaskiyar halin Madam Nablah.
Kwatsam sai ga ƙofar ɗakin ta turo a hankali, Catrina ce, ta sha ado kamar bazawara daga wata masarauta. Ba ƙaramin kyau tayi ba. Rigar da ke jikinta na launin zinariya mai kyalli, tana fidda haske da kwalliyar da ta bayyanar da surar jikinta, gashinta yana yawo har gadon baya, idonta cike da kwaɗayi da nuni.
Tsaya wa tayi a bakin ƙofa sannan ta ce
“Zan iya shigowa ko?” ta faɗa cikin wata murya mai sa nutsuwa da girgiza zuciya.
Abeesh ya ɗan juyar da kansa yana kallon ta, duk da a yanzu bai da ƙarfi sosai akan Nasreen, yana jin wata ɓangare na zuciyarsa yana ja da Catrina. Ya gyara zama amma bai ce komai ba.
Catrina ta matso a hankali, kamar wacce take jin kunyarsa, amma da mugun nufi take tare dashi, ta zauna gefensa tana kallon sa kai tsaye.
Ta furta
“Na san rana mai kamar ta yau kana bukatar nutsuwa, amma na zo ne in tayaka murna.” Ta ɗan ɗora hannunta a saman kafadarsa, tana shafar sa a hankali.
Abeesh ya tashi zaune tare da faɗin
“Ke kuma? Me kike nema a nan cikin dare?”
Catrina ta dafe ƙofa tana dariya ƙasa-ƙasa sannan ta ce
“Na kasa yin bacci, Sai naji kamar zan fi samun kwanciyar hankali idan na ganka... King Abeesh....”
Ya runtse ido. Wannan sunan da ya ji a bakin ta tamkar sabon wata ne ya ratsa cikin zuciyar sa da wani salo mai ɗauke da wani sirri, mayar da idonsa ya yi kanta tare da kama bakinsa,
Ya ce
“Wannan ba daidai bane. Ki koma ɗakinki.”
Catrina ta matso kusa da shi sannan ta ce
“Ban zo da mungun niyya ba. Kawai ina so ka san cewa ba kai kaɗai bane a cikin jin zafi…”
Abeesh bai ce komai ba. Sai dai yanda take kallonsa, kamar ta fahimci komai cikin zuciyarsa. Cikin daddadan murya da dabara, ta matsa kusa da shi sosai. Hannunta ya sauka a kan hannunsa, Tana son jin irin karfi ko rauni dake cikin rayuwarsa.
Zuciyarsa na yawo. Bai tura hannunta ba. Amma kuma bai kama ba.
Abeesh ya ce
“Kin san inada rauni Catrina... Kuma ni... ni ba mutumin da ke saurin yarda da sababbin mutane ba ne...”
Catrina ta saka murmushi sannan ta ce
“A lokacin da waɗanda ka yarda da su suka raunata ka, wani lokacin, sabon mutum na iya zama mafita…”
Yayi shiru. Zuciyarsa tana tafasa da ruɗani. Cikin zuciyarsa, yana jin kalamanta suna ratsa shi. Sai dai a lokaci guda yana jin kamar wani ɓangare daga cikinta yana ɓoye wani abu.
Shiru ya shiga tsakaninsu.
Catrina ta miƙe tsaye cikin salo, ta zuba masa idanu.
Sannan ta ce
“Zan tafi… Amma zan dawo. Kuma in Allah ya yarda, wannan zuciyar taka zata dawo da murmushinta.”
Ta juya. Sai kuma ta tsaya a ƙofa, ta ce:
“Nasreen ta rasa hanya. Amma ni zan iya nuna maka sabon titi... Titi na gaskiya... ko kuwa na mafarki.”
Tana kaiwa nan ta fice a ɗakin, tana fita
ta ɓace cikin duhu.
---
A GEFE GUDA – NASREEN…
Nasreen tana zaune a gefen gado, hannunta ɗauke da littafin addu’a. Amma ba karatu take ba – kallo ɗaya kawai take wa shafin,
Zuciyarta na cike da ƙuna.
Wani abu yana ƙona ta fiye da zafin kalmomin Abeesh: yanda ya kalle ta kamar bai taɓa sonta ba, da kuma yanda bai damu da halin da take ciki ba...
Sai dai Nasreen ba mace bace da zata zuba ido ta bari soyayyarta ta rushe. Ta miƙe, ta saka mayafi, sannan ta furta da ƙarfi:
“Zan kare soyayyata. Ko da zan rasa komai. Ko da zan tafka kuka. Amma ba zan bari wata yarinya ta kwace min miji ba.”.....
NEXTTTTTT........
New Book 2025.
*💋HASKEN RUHI💋*
(Spiritual Light)
A Fictional Story✍️
Writing and Organizing
Asma'u Muhammad Auwal
Which is best known as
*Asmeetah writer*
*WhatsApp 09065443871*
💪 *JAJIRTATTU WRITER'S ASSOCIATION*💪 ✍️
*(J.W.A)*
_Rubutu baiwa ce daga Allah, jajirtattu ne kawai kan iya amfani da wannan ƙasaitacciyar baiwa su sauya tunanin al'umma cikin sauƙi_.✏️
41 to 42
A DAKIN ABEESH…
Tsakar dare ne. Shiru ya mamaye gidan. Daga wani ƙaramin fitilar bango ana iya hango Abeesh zaune a gefen gado, da labulen window a buɗe yana kallon duhun dare yana tunani.
Tunaninsa cike yake da abubuwa biyu: Catrina, wacce ke da wani jan hankalin da ba zai iya fassara ba… da kuma Nasreen macen da ya fara soyayya da ita da zuciyarsa gaba ɗaya — amma ta raunata shi.
Ya dafe kansa. “Me yasa komai ke rikicewa haka?” Yayi tambaya cikin zuciyarsa.
Ƙaran ƙofa ya ji
Ya juyo da sauri.
A hankali ƙofar ta buɗu, Nasreen ce, cikin doguwar riga mai launin ruwan hoda da hijabi a kafada. Idonta cike da hawaye, fuskar ta sharaf da damuwa. Ta tsaya a ƙofar ba tare da ta shigo ba
Abeesh cikin mamaki da ɓacin rai ya ce
“Ke kuma... me kike nema a nan?”
Nasreen cikin murya mai rauni ta ce
“Ina son magana da kai, Abeesh... ka bani minti daya... na roƙeka.”
Ya ɗan kalle ta, yaja numfashi mai nauyi, ya ɗan matsa gefe a gefen gado, bai ce komai ba yayi mata alamar ta shigo.
Nasreen ta shigo a hankali kamar wacce take takawa akan ƙaya. Zuciyarta na bugawa, idonta na kallon sa har ƙasa.
Sannan ta ce
“Na san baka shirya ji daga gare ni ba... kuma gaskiya ne, na yi maka babban laifi. Amma zan mutu cikin nadama idan baka yafe mun ba...”
Abeesh ya ɗago kai ya kalle ta sannan ya ce
“Wani laifi kika aikata har ya sa kika zo da dare neman gafara?”
Nasreen ta durƙusa ƙasi, idanunta cike da ƙwalla ta ce
“Na mare ka, kuma na goyi bayan mahaifiyata, wacce ta raɗa maka azaba har ka rasa komai da ka sani... kuma da zuciya ɗaya nake cewa na tafka kuskure...”
hawaye ne suka zubo daga idonta.
ta ci gaba da cewa
“Nayi kuskure na zaɓar tsoron mahaifiya akan gaskiyar da zuciyata ke gani. Kuma zuciyata ta san kai ne hasken da nake nema. Amma tsoronta da karfinta ya sa na tsorata… nayi maka rashin adalci...”
Abeesh ya kalle ta. fuskar sa a washe Amma zuciyarsa bata sake ba. Ya daɗe yana kallonta ba tare da ya ce komai ba. Daga bisani yace:
“Kin san mene ne ya fi komai zafi a rayuwa?”
Nasreen ta girgiza kai
Sannan ta ce
“Mene ne?”
Ya ce
“Kin fi jin zafin mari da kalma, amma ni, na sha wahala cikin duhun da mahaifiyar ki ta jefa ni a ciki, na rasa tunani, na rasa imani... kuma da kika mare ni, ba wai fuskata kika mara ba — rayuwata kika ƙara jefa cikin ƙunci.”
Nasreen ta fashe da kuka.
Ta ce
“Idan zan iya komai don in gyara kuskuren nan, zan yi. Zan tsaya a gabanka kullum in zubar da hawaye na har sai zuciyarka ta huce. Zan yi komai don in dawo da kai… Abeesh... kar ka bar ni.”
Shiru ya yi ba tare da ya furta komai ba, Ya tuna kukan da yayi a lokacin da ya rasa komai. Ya tuna yanda zuciyarsa ke son Nasreen... amma yanda ya tsani abinda tayi masa ya wuce misali...
Ya juyo gareta, cikin murya mai sanyi da kuma karfi yace:
“Zan iya gafartawa… amma bana iya mantawa da azaba cikin sauri. Ki bar ni na zauna da zuciyata. Idan da gaske kina sona, ki bani lokaci… ki bani sarari...”
Nasreen ta gyaɗa kai da hawaye, ta miƙe a hankali, ta fita da zuciyarta cike da fargaba da fatan nasara...
★★★★★★
*WASHE GARI*
Ana shirye-shiryen bikin Abeesh da Nasreen, da kuma Shaprees da Asmeen.
Gidan Madam Nablah ya cika da shirye-shiryen biki — kallo ɗaya zaka yi ka fahimci ana shirin wani babban abu. Falo da tsakar gida sun sha ado da launuka masu ban burgewa. an rataya fitilu da fure a jikin bangon gini, ƙamshi na turaren wuta da bakhoor yana yawo har cikin sararin gidan....
Abeesh
Kwance yake a cikin ɗakinsa, yana kallon saman ceiling ... zuciyarsa taƙi nutsuwa. Catrina dai ta riga ta fara nasara wajen ɗaga masa hankali — duk da bai gane asalinta ba,
Yana jin sonta a cikin zuciyar sa amma yana jin hakan laifi ne, yana jin laifi ne saboda Nasreen ta nemi afuwar sa da hawaye a fuskarta, har ya haƙura da Auren ta amma saboda umarnin Abul, da kuma shawarar Yayansa Amaar, sai ya amince da wannan auren domin su gyara rayuwa.
A wunin yau kowa yana cikin shirye-shiryen gobe. Nasreen na cikin ɗaki tare da Asmeen suna shiryawa, amma zuciyarta cike take da ƙunci. Tana son zuwa ɗakin Abeesh domin ta sake magana shi — ta san ba a gama warware komai ba, har yanzu akwai dusar da bata narke ba a cikin ransa.
A gefe guda, Catrina kuwa tana zaune a wani lungu na falon gidan, cikin shiga mai zaman kansa. Bata fito fili ba, amma tunanin ta yana kan Abeesh ne — gaba ɗaya ta gama karantar zuciyarsa. Tana murmushi a hankali, tana cewa a zuciyarta:
“Zan bar ku kuyi Aure Nasreen, Amma zuciyar mijinki ba taki bace gaba ɗaya... ba sai na kwace shi daga gareki ba, tunda nayi nasarar shiga cikin ransa.”......
TSARIN BIKIN YAU
An tsara biki da sassafe. An kira limamai da shaidu, ana sa ran za a yi aure da safe kafin rana ta bayyana sosai. Ana shirin yi a cikin babban filin gida, inda aka jejjera komai na ƙayatar da bikin....
An tsara komai, an ƙawata gidan tamkar sabuwar duniya, ƙamshi na turaren wuta da na fure sun haɗu sun ba da wata irin annushuwa ta musamman. A yau ne za a ɗaura auren Abeesh da Nasreen, da kuma Asmeen da Shapreen...
A ɗakin Abeesh...
Yana zaune a gefen gado yana kallon tagar da ke fuskantar rana, yana ta tunanin yadda zuciyarsa ke cike da ruɗani. Soyayyar da yake wa Nasreen ta fara dusashewa, amma zuciyarsa baza ta iya fitar da ita gaba ɗaya ba. Har yanzu yana jin raɗaɗin mari da kalaman da ta furta masa a lokacin da ya bayyana gaskiyar halin Madam Nablah.
Kwatsam sai ga ƙofar ɗakin ta turo a hankali, Catrina ce, ta sha ado kamar bazawara daga wata masarauta. Ba ƙaramin kyau tayi ba. Rigar da ke jikinta na launin zinariya mai kyalli, tana fidda haske da kwalliyar da ta bayyanar da surar jikinta, gashinta yana yawo har gadon baya, idonta cike da kwaɗayi da nuni.
Tsaya wa tayi a bakin ƙofa sannan ta ce
“Zan iya shigowa ko?” ta faɗa cikin wata murya mai sa nutsuwa da girgiza zuciya.
Abeesh ya ɗan juyar da kansa yana kallon ta, duk da a yanzu bai da ƙarfi sosai akan Nasreen, yana jin wata ɓangare na zuciyarsa yana ja da Catrina. Ya gyara zama amma bai ce komai ba.
Catrina ta matso a hankali, kamar wacce take jin kunyarsa, amma da mugun nufi take tare dashi, ta zauna gefensa tana kallon sa kai tsaye.
Ta furta
“Na san rana mai kamar ta yau kana bukatar nutsuwa, amma na zo ne in tayaka murna.” Ta ɗan ɗora hannunta a saman kafadarsa, tana shafar sa a hankali.