← Book details Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel Local reading mode
READING PART 30 OF 68

Sashe 30

Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel · about 8 min read

Sai kuma ta fara ganin hoton kanta a cikin madubin – amma ba Tasleem bace kamar yadda ta san kanta ba. Wata sigar ta ce – idanu jajaye, gashi a warwatse, tana murmushi da baki cike da jini.

“Kece Tasleem na gaske... Kece zuciyar da aka daƙile. Ki zo ki karɓi ikona... Ki manta da Amaar, ki manta da kowa...”

Tasleem ta ja da baya tana kuka, ta durƙusa a ƙasa, tana rokonsu su daina:

“Ku barni! Ku bar zuciyata! Ni ba haka nake ba!”

jikin ta ne ya fara rawa da ƙarfi, kamar wutar lantarki na shiga jikinta sai da ta saki wani irin ƙara mai ban tsoro – wani haske ya fita daga cikinta na dan lokaci, ta sake faɗuwa.

Wannan tsafi na ƙoƙarin cire hasken da ya rage a ranta – ƙaramin haske wanda har yanzu bai mutu ba.

A ƙasan falo kuma su Nasreen da Asmeen ne suna cikin firgici. Sai da suka yi yunƙurin hayewa sama, sai suka tsaya cak – saboda ganin Madam Nablah tana tsaye a tsakiyar falo da idanu kamar ba na mutane ba, tana kallon saman bene, tana karanto wata ruɗaniyar addu’a cikin yaren aljanu.

Nasreen ta matsa kusa da Asmeen cikin muryar tsoro:

“Asmeen... mece ce wannan murya haka? Kuma me ya faru da Mommy...? Kamar ba ita bace...”

Asmeen ta ce:

“Idan har Tasleem tana sama yanzu… to akwai buƙatar mu dakatar da wannan... Amma ba mu da iko...”

A wannan lokacin ne su ka ji ƙarar motar Amaar ya tsaya a ƙofar gida.

Lokaci ya ƙure ko Amaar zai iya tsallake duhun da ke hana kowa hawa sama, ko kuma Tasleem zata faɗa tarkon da Madam Nablah ta kulla tun tuni.

“Tasleem... ki tsaya har zuwa isowata,” Amaar ya furta a zuciyarsa, yana kallon saman gidan da hayaki da hasken duhu ke fitowa…

Amaar ya fito daga motar da sauri. Da kallo guda ya gane gidan na cikin wani yanayi da ba a saba gani ba hayaki mai duhu yana fita daga tagogi, iska tana kadawa kamar hadari na shigowa, kuma wutar rana ta ɓace daga saman gidan duk da gabar rana ce.

"Tasleem..." ya ambaci sunanta da ƙasa cikin murya, idanuwansa sun cika da tsoro da damuwa.

Kamar wani haske daga sama, sai Amaar ya fara jin wata irin ƙara a kunne, kamar ƙira daga wani ruhin tsarkaka – kira wanda ya saba jin sa tun lokacin da aka ceci rayuwarsa a cikin ruwa shekaru da suka wuce.

A wannan lokacin ne wani murya mai zurfi ta dawo masa a rai:

"Lokacinka yayi, Amaar. Ka fuskanci duhun da ya raba ku... Ka shiga da zuciya tsarkaka, domin kai kaɗai ne zai iya warware abinda aka daɗe ana gina wa."

Amaar ya lumshe ido, ya dafa ƙirjinsa inda aka harbe shi. A wurin nan yake jin ƙarfinsa – ruhinsa yana ɗauke da haske wanda ke iya karya tsafin da Madam Nablah ta ƙulla.

Sai da yaja numfashi, ya furta:

“Bismillahir Rahmanir Rahim... Allah ka bani ikon tsallake duhun da zai hana ni ceton zuciyar da ta rasa kanta.”

Da haka ya taka ƙafar sa cikin falo.

Yayin da ƙafarsa ta taka ƙasa – kamar ƙasa ce ta wani duniya. Lokaci ya tsaya, iska ta tsaya, sai wata ƙara ta tashi daga cikin hayaƙi:

“Wannan gida ba naka bane, ruhun wuta zai karyaka, ka janye Amaar!”

Madam Nablah ce ta furta hakan da wata murya da ba kamar ta ɗan adam ba. Idanunta sun yi jajaye, tana tafiya a hankali zuwa ga Amaar, tana ɓalle masa karatu a harshen aljanu.

Amma Amaar bai ja da baya ba. Ya matsa kusa da ita. Kowane taku yana fitar da haske daga ƙafarsa – kamar yana takawa a wani wuri na tsarki.
Ya tsaya gaban Madam Nablah:

“Na dawo ba don na yaƙe ki ba, sai don na ceci abinda kika kusan lalata... Ina neman ceto Tasleem daga duhun da kika jefa ta ciki!”

Kafin Madam Nablah ta yi wani ƙari, Amaar ya furta kalmomin addu’a da aka koya masa lokacin da ya rayu bayan fadowa cikin ruwan nan, kalmomi da ke iya karya tsafi mai duhu:

“Allahu Akbar kabīra, walhamdulillāhi kathīra, wa subhānallāhi bukratan wa aṣīla...”

Haske ya buɗe daga jikinsa, ya haura sama, ya daki tagar da ke zuwa sama inda Tasleem ke kwance cikin suma. Wata ƙara ta tashi daga cikin bangon madubi — madubin tsafin ya tarwatse!

Madam Nablah ta ja da baya tana kururuwa:

“Kayi kuskure Amaar! Kai ne silar lalacewata... Amma ba zaka fitar da ita daga hannuna ba!”

Sai ga Abeesh ya fito daga ɗaki, cikin fushi da ƙarfin zuciya. Ya tsaya gefen Amaar:

“Zan tsaya tare da kai Yaya... Duhu bai isa ya cinye gaskiya ba.”

Nasreen da Asmeen suma sun tsaya a ƙofa suna karanta Ayatul Kursiyy da Suratul Falaq a ƙasa cikin fargaba. Haske yana cigaba da bayyana...

Saman ɗaki kuwa, Tasleem ta fara motsawa. Idanuwanta ya buɗe amma har yanzu tsananin hayaƙi da duhu ya rufe ta...

Jirjirin iska ya fara kadawa cikin falon, ƙarar murya da karatun Ayatul Kursiyy daga bakin su Nasreen da Asmeen na karuwa, Abeesh ya tsaya gefen Amaar yana girgiza kai cikin kuka, zuciyarsa cike da jin zafin ƙaddara da yanda duniya ta juya musu, amma a tare da dukkan su guda hudu, haske yana fitowa daga ƙasan ƙafafunsu, yana tunkuɗe duhun da Madam Nablah ta shafa.

Madam Nablah tana ja da baya, tana furta kalmomi cikin harshen da ba a fahimta, jikin ta yana ƙara canjawa – kamar ba ta mutum ba, ta fara ɓarin jini a bakinta da hancinta, hakan ya nuna cewa ƙarfin Amaar yana cin galaba akan tsafinta.

Amaar ya kalli sama, inda ɗakin Tasleem ke sama – ya lumshe idonsa.

A zuciyarsa ya ce:

“Allah ka karya duk abin da ke tsakanin mu da ita. Ka warware igiyar da aka ɗaure rayuwarmu da ita ta ruɗu.”

Sai da ya taka step ɗaya, ya fara hawa matakalar bene...

Amma kafin ya kai ƙofar matakala – ƙarfin shocking ya saukar masa daga sama!

Zuuuummmm!!

Wutar da Madam Nablah ta haɗa shekaru ashirin da suka gabata don hana shi da Tasleem haduwa ta tashi daga cikin ƙasa ta buge shi da ƙarfi! Amaar ya durƙusa ƙasa da ƙyar, ƙirjinsa yana bugawa, numfashinsa yana fita kamar wani wanda aka yi masa lantarki.

“Subhanallah…” ya furta a hankali.

Sai Abeesh ya nufo shi, amma shi ma shocking ɗin yana so ya buge shi, sai dai Amaar ya daga masa hannu:

“Kada ka kuskura ka taɓa ni yanzu… wannan shirme ne da aka haɗa shekaru da suka wuce... Sai ni kaɗai zan iya fasa shi.”

Ya dafa ƙirjinsa. A can ya ke jin wani tsarki na waje da baƙin ciki na ciki – rikicin da yake cikin zuciyarsa yana neman karya masa ƙarfin ruhi.

Idanunsa sun fara kadawa da hawaye, ya tuna yanda suka shaƙu da Tasleem tun suna yara... yanda suka rike hannun juna da dariya a bakin su... yanda take cewa masa:

"Amaar, karka taɓa bari na..."

Sai ya furta da ƙarfi ya ce

“Na rantse da Allah albarkacin wannan rana... ba zan taɓa barin ki ba!”

Da haka sai ya miƙe da ƙarfin zuciya, ya cigaba da hawa matakala, kowane mataki da ya taka – shocking yana bugunsa – amma haske yana ƙara fitowa daga jikinsa. Tsafi yana ƙonewa kamar ganyen busassu.

Kafin ya kai sama, wani sabon salo ya bayyana a cikinsa – kalmar da ya daɗe bai furta ba ya furta a zuciyarsa:

"Ya Allah, idan har ni ba zan iya ceton ta ba... ka tura wanda zai iya. Amma kar ka bar rayuwarta cikin duhu!"

Da haka, Amaar ya isa ƙofar ɗakin Tasleem. Ya jawo handle ɗin ƙofar a hankali… ƙofar ta buɗe da ƙara kamar ana warware sarƙar duhu.

Tasleem na kwance a kasa cikin wani zobe na hayaki, idanunta a lumshe, jikin ta yana rawa, sai wata murya daga cikin bangon dakin ke cewa:

“Kar ka taɓata, Amaar... idan kuka kusanci juna – za ku ƙone tare!!”

Amma Amaar bai tsaya ba. Ya tako a hankali, yana sauke ajiyar zuciya. Ya durƙusa a gabanta.

Yana kallonta cike da tausayi.

“Zan fi son in kone tare da ita, fiye da barin ta cikin duhu.”

Da hannunsa ya mika ya dafa hannunta...

Zuuummmmmmmm!!!

Wani karfi na shocking ya fasa dakin gaba daya!

Haske ya tashi daga hannayensu, duhu ya washe! Idanun Tasleem suka buɗe cikin wani irin girgiza... suka zuba ido cikin na juna…

Shin zata gane Amaar ne?
Shin ruhinta zai tuna da shi kafin tsafi ya sake mamaye ta?
Shin Madam Nablah zata ƙara wani sabon farmaki?

*GAREKU MASU KARATU ASHA KARATU LAFIYA ....*

New Book 2025.

*💋HASKEN RUHI💋*
(Spiritual Light)

A Fictional Story✍️

Writing and Organizing
Asma'u Muhammad Auwal

Which is best known as
*Asmeetah writer*

*WhatsApp 09065443871*

💪 *JAJIRTATTU WRITER'S ASSOCIATION*💪 ✍️
*(J.W.A)*
_Rubutu baiwa ce daga Allah, jajirtattu ne kawai kan iya amfani da wannan ƙasaitacciyar baiwa su sauya tunanin al'umma cikin sauƙi_.✏️

EP 29 to 30

★★★

Tasleem ta zuba idanu cikin na Amaar, idanu masu cike da hawaye da hasken da ke tasowa daga ƙasan ruhinta. Wani sauti mai rauni ta fito daga bakin ta, kamar tana ƙoƙarin fadar wani abu, amma muryarta ya makale. Amma cikin zuciyarta, wata ƙwaƙwalwa ta fara motsawa... wani abu da ba a manta shi da sauƙi ba.

“Amaar...”

Kalmar ta fito daga bakinta cikin tattausar murya,
Amaar ya ji ta kamar an buga gangar farin ciki a kunnen sa.

Idanunta sun cika da hawaye. Wani ɓangare na zuciyarta na kokarin faɗuwa cikin duhu, amma wani ɓangare kuma – hasken da ke fitowa daga hannun Amaar – na tunasar da ita soyayya, amana, da wani alkawari da suka ɗaura tun suna yara.

Madubin bangon ya fara fashewa gaba ɗaya. Wata murya mai ƙarfi ta fito daga cikin duhun:

“A'a! Wannan ba zai faru ba! Zuciyarta ta nawa ce! Na shafe komai da kuke kira ƙauna! Babu wuri gare ka a zuciyarta!”
Muryar Madam Nablah ne.

Madam Nablah ta haura sama cikin siffar da ba mutum ba – idanuwanta jajaye kamar wuta, fuskarta na nuna zafin tsafi da haushin haske. Amma kafin ta karasa kusa da su, wata gagarumar igiyar haske ta haska dakin gaba ɗaya!
Chapter 30 · 0% Book details