← Book details Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel Local reading mode
READING PART 15 OF 68

Sashe 15

Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel · about 7 min read

Tasleem tana kwance idanuwanta a buɗe tana kallon saman ceiling, ta daɗe da farfaɗowa amma sai dai bata nuna wa uwar cewa ta dawo hayyacinta ba, saboda wasu abubuwa da taga uwar tana yi cikin dare, sannan takan yi wasu tsafinta akan Tasleem ba tare da tasan ta farfaɗo ba, abun ya yi matuƙar ɗaure wa Tasleem kai, tana tunanin duk waɗannan abubuwan na meye su, sannan tana tunanin kar mafarkin ta ya zamo gaskiya, tana so ta tabbatar da gaskiyar mafarkin ta ne yasa bata nuna ta farfaɗo ba saboda tasan mommy bazata bar ta a ɗakin ta ba,
Tana cikin wannan tunanin ta fara jin motsin mutum da sauri ta rufe idanuwanta, ta ɗage motsin ta kamar gawa, Madam Nablah tana shigowa ta nufi yanda Tasleem take a kwance, zama tayi a bakin gado idonta akan ta shafa sumar kanta tayi sannan ta ɗora hannunta akan saitin wuyanta tana son tabbatar da ko ta farfaɗo, Tasleem ɗage numfashin ta tayi har na tsawon seconni daga baya Madam Nablah ta ɗage hannunta akan wuyan ta, dalilin da yasa ta ajiye Tasleem a room ɗinta tana gudun kar a cikin sumar ta bayyanar da duk wani sirrin da yake ranta, domin taji tana wasu sambatu,
Madam Nablah tsaya wa tayi a tsakiyar room ɗin ta tayi wani irin juyi a hankali ta sauya kayan jikin ta suka koma launin baƙaƙe na zuwa Devil would domin akwai meeting ɗin da zasu gudanar,
gashin kanta ya warwatse zuwa gadon bayan ta, miƙar da tafin hannunta tayi sai ga hular tsafi na sarauta ya bayyano akan tafin hannunta, ta ɗora akan ta sai sheƙi yaƙe dake da zinare aka yi shi.....

Waɗannan abubuwa duk akan idon Tasleem suka faru, ba ƙaramin tsorita tayi ba amma bata nuna hakan ba ko motsi bata yi ba, akan idonta Madam Nablah ta je ta tsaya a gaban ƙaton photon mahaifinsu tare da furta wasu kalmomi sai ga photon ya rabe gida biyu tasa hannu ta buɗe ɓoyayyen ƙofar ta shige, tana shiga ƙofar ta rufu sannan photon ya haɗe...

Tasleem a zabure ta miƙe tare da nufan wurin da sauri, itama tsayawa tayi ta gwada furta kalmar da Madam Nablah ta furta sai ga photon ya ƙara rabewa biyu sannan ƙofar ta buɗu itama ta shige ciki...

wani irin duhu ne a ciki bata iya ganin gabanta sai hasken hular kan Madam Nablah da yake ta haska mata hanyar wuce wa, har ta ɗan nisa, itama Tasleem da sauri take bin wannan haske take bin bayan ta har sai da suka yi tafiya mai nisan gasken Tasleem taga Madam Nablah ta tsaya cakk, cikin tsoro da fargaba ta durƙusa ƙasi tare da laɓewa kar ta juyo ta kalle ta, Tasleem gani tayi Madam Nablah ta tsuguna itama tare da sa hannu ta buɗe wani murfi dake ƙasi kamar ramin rijiya, tana buɗe wa ta miƙe tare da shige wa ciki tana taka matakalar benin da zai kaita ƙasin gida.

Tana shige wa sai ga Tasleem ta taso itama ta nufi wurin tana zuwa itama ta shige ramin, haka take taka wa a hankali domin idan baka yi a hankali ba zaka iya gangarawa ciki, ganin a tsaye zata iya faɗuwa ne yasa ta zauna akan matakalan take ja da mazaunanta a hankali da haka ta isa ciki, bata ƙarasa shige wa ba taga Madam Nablah a tsaye a gaban wani mutumi yana ɗaɗɗaure da kaca akan kujera, fuska a rufe da baƙar hula, dake Madam Nablah tana shiga ta kunna hasken wurin hakan yasa Tasleem take iya ganin komai, Madam Nablah ce tasa hannu ta buɗe masa fuska,
Ta ce "sannun ka da hutawa Abul Abeesh..."

Tasleem zaro ido tayi waje jin an furta Abul Abeesh, idonta akan mutumin sai dai bazata iya gane shi ba domin tin suna yara ƙanana aka ɗauke shi, yanzu kuwa fuskar sa duk ya cika da gashin gemu, ga furfurar azaba da ya cika masa kan sa, a hankali Tasleem ta maimaita "Abul Abeesh" a cikin ranta.

Abul Abeesh murya na kakkarwa ya ce "ina roƙon Allah da kada ya ɗauki rayuwata har sai na ga ƙarshen zalunci ki Nablah, ko kaɗa bakida imani, yanzu da me kika zo mun..."

Madam Nablah ta ce "duk abinda zanyi sai na zo na sanar maka, kuma babu wanda ya isa ya dakatar da ni akan haka, yanzu nazo ne na sanar maka cewa zanyi sadaukarwa..."

Murmushi Abul Abeesh ya yi sannan ya ce "a shekarun baya kin sadaukar da jinin abu mafi muhimmanci a rayuwar ki wato jinin mijinki uban ƴaƴan ki..."

Ƙirjin Tasleem ne yayi wani irin bugawa da ƙarfin gaske, a razane ta ɗauke numfashin ta jin abinda kunnuwanta suka jiyo mata, haka ta ƙara jajirce wurin control kan ta, ta cigaba da saurorin mutumin da ake ƙira da Abul Abeesh...

"A shekarun baya babban yarona yayan Abeesh nasan ke kika salwartar masa da rayuwa ta hanyar sadaukar wa...."

Madam Nablah ta ce "kar ka sako wannan yaron a lissafi na domin jinin sa bai mun amfanin komai ba..."

Abul Abeesh ya ce "Ma sha Allah! Jinin sa bazai taɓa miki amfanin komai ba kuwa har abada..."

Madam Nablah ta ce "hakan na nufin yana raye?..."

Abul Abeesh ya ce "hakan na nufin jininsa ya fi ƙarfin ki kamar yanda jinin Abeesh ya fi ƙarfin ki..."

Madam Nablah cikin izzah ta tintsire da wata iriyar dariya.

Abul Abeesh ya ce "yanzu shin wa ye zaki sadaukar a cikin ahalin ki?..."

Ta ce "abu mafi muhimmanci a gare ni..."

Abul Abeesh ya ce "ɗaya daga cikin ƴan ukun ki..."

Ta ce "tabbas wacce ta gagare ni, ita zan sadaukar, biyun kuma zan Aurar da su..."

Abul Abeesh ya ce "kina nufin kice Tasleema?..."

Ta ce "tabbas..."

Murmushi ya yi sannan ya ce "kiji tsoron Allah Nablah, ƴar cikin ki ma bazaki bar ta ba? to ina miki albishir da cewa Tasleema gagarau ce, tanada baiwar da babu yanda zakiyi da ita, jininta guba ce a gare ki..."

Madam Nablah ta ce "banida lokacin sauraronka, inada meeting da zan gudanar a Devil's World, idan na kammala zan dawo ta nan..."

Hular da ɗauka tare da rufe masa fuska, sannan ta kashe hasken wurin ba tare da ta haura ba ta ɓace ɓatt...

Tasleema har ta saddaƙar da cewa Mommynta ta kama ta domin a halin yanzu bata da ƙarfin jikin da zata haura zama ta fita daga cikin wannan kogon, ganin duhu ya biyo baya kuma babu motsin kowa yasa ta ƙara sa sauƙowa, jiki ba ƙwari ta lalumi yanda hasken yake ta kunna, idonta akan Abul Abeesh dake rufe da hula,
a hankali ta taka wurin da yake a zaune tasa hannu ta buɗe masa fuska,
A hankali ya ɗago da kansa idonsa ya sauƙar kan Tasleema wacce take tsaye itama idonta akan sa, a hankali ta durƙusa a gabansa hawaye ne yake ta gangaro mata cikin kakkarwar murya ta furta "waye kai?..."

Abul Abeesh cikin mamaki ya furta "tsawon shekara da shekaru babu wanda ya taɓa shigo wa nan sai iya mai mallakin wurin, yau an wayi gari wata ta shigo ba tare da sanin shugabar wurin ba, shin bakya tsoron abinda zai faru dake idan aka gano ki?...."

Tasleem tana kuka ta ce "kana nufin kace kai ne mahaifin Abeesh? daman kana raye baka mutu ba?..."

Abul Abeesh ya ce "na mutu a idon mutane amma a zahiri ina nan tsawon shekara ashirin..."

Tasleem ta ce "mahaifiya ta ba ƙaramar munguwar azzaluma ba ce, naji na tsane ta sosai, idan ina ganin wasu abubuwa a cikin mafarki na ban ɗauka da gaske ba sai yanzu dana tabbatar, banaso na zauna a wurinta saboda na kan ji tana ƙarnin jini, nakan ji zuciyata tana bugawa da zaran na zauna kusa da mungu..."

Abul Abeesh ya ce "hakan yasa take so ta sadaukar da ke, amma ki kwantar da hankalin ki babu abinda zai faru dake..."

Tasleem ta ce "Allah ne ya kawo ƙarshen kuɓutar ka shiyasa ya kawo ni har yanda kake..."

Abul Abeesh ya ce "a'a ki bar ni a yanda kika ganni, tinda har Allah ya nuna miki a yanda nake kuma kinsan ina raye wannan ma abun a gode masa ne..."

Tasleem jinjina kai tayi sannan ta ce "zan sanar cewa kana raye, Abeesh zai yi farin ciki sosai..."

Abul Abeesh ya ce "kar kiyi kuskuren tafka wannan babban kuskure, idan kika yi haka zakiyi sanadiyar mutuwar ki ne da kuma na ɗana Abeesh, alfarmar da zakiyi mun sannan ki ci moruwar ƙwaƙwalwar ki shine ki nuna baki san komai game da mahaifiyar ki ba, kar ki nuna mata cewa kinsan komai akan ta, kinsan ita matsafiya ce, kar kiyi garajen sanar wa wani cewa ina raye, ki zauna a yanda kike, kar ki nuna wa mahaifiyar ki sauyi domin tanada matuƙar wayo, lokaci guda zata iya gano ki...."

Tasleem ta ce "shikenam nima banason wasan ya fara daga yanzu..."

Abul Abeesh ya ce "ki tafi Tasleem, mahaifiyar ki zata iya ankara yanzu..."

Tasleem a ruɗe take faɗin "shikenam! shikenam!! zan tafi..."
Chapter 15 · 0% Book details