← Book details Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel Local reading mode
READING PART 39 OF 68

Sashe 39

Hasken Ruhi Book 1 Complete Hausa Novel · about 8 min read

Kafin Nasreen ta ankare har Madam Nablah ta shaƙo wuyan ta tare da ɗaga ta sama da hannu ɗaya cikin ƙwayar idanunta haka suke ci da wuta, jikinta yana fitar da farfatsin wuta, sumar gashin ta haka suke bin iska su na tashi sama....

Nasreen da ta gama tsure wa bata san lokacin da ta kwara uwar ihu ba sai da gidan ya ɗau sautin, kafin muryar ta disashe sakamakon shaƙar da ta sha, Madam Nablah a fusace ta ce "ina malamin kimiyya?...."

Nasreen abinda ya ƙara firgitar da ita shine jin yanda muryar mahaifiyarta ta koma kamar baƙin Aljanin duhu, ga ƙatuwar murya mai rikitarwa, haka take tambayar ta "ina malam Junaidu? Ina Tasleem? Ina Amaar? Ina Abeesh? Ina suka kai malam Junaid?...."

Magana aka yi ta baya ana faɗin "gamu nan..."

Madam Nablah waiwaya wa tayi da launin eyes ɗin ta na wuta tana kallon yanda aka yi magana,
Tasleem ce ta sauƙo daga upstairs room ɗin Amaar ta shigo falo, bayan ta kuwa Amaar ne sai kuma Abeesh yana riƙe da Abul suna tafe a hankali sakamakon ciwon ƙafar da Abul yake fama da shi, suna shigo wa falo Abeesh ya zaunar da Abul su kuwa suka kasance a tsatstsaye, idon Madam Nablah akan Abul sai huci take tayi, Tasleem ce ta matso kusa da ita tana faɗin "Mom ki sakar mun wuyan ƴar uwata kar ki kashe ta akan laifin da bata aikata ba, in laifi ne ni na aikata ba ita ba, don haka ki sauƙar da ita dan Allah...."

A fusace Madam Nablah ta darara mata tsawa tare da faɗin "kar ki sake haɗa ni da Allah, kuma ni ba Mom ɗin ku bace ni ɗin devil Mom ce...."

Tasleem ta jinjina kai cikin lallami take binta akan ta ƙyale Nasreen, sannan ta ce "mai ta miki da zaki huce takaicin ki akan ta?..."

Madam Nablah ta ce "Meyasa ta munafurce ni? meyasa ta ɓoye mun abinda yake faruwa?..."

Sai a wannan lokacin Amaar ya yi magana yana faɗin "ina mu kike nema? to gamu mun bayyana a gaban ki shin mai zaki mana?..."

Madam Nablah idonta a cikin nashi ta ce "meye dalilin da yasa ku ka shiga gonata?...."

Amaar ya ce "ki tambayi kan ki, ke meyasa kika shiga gonar mu? kin dai san mahaifin mu shine babban gonar mu kuma shi kika taka, kina nufin zamu bar ki ne?...."

Nasreen har ta fita hayyacinta tana shirin daina motsi, idanuwanta sun ƙaƙƙafe, gaba ɗaya hankalin Abeesh ba ƙaramin tashi ya yi ba ganin a halin da Masoyiyar sa take, da sauri ya kalli Tasleem yana faɗin "Please Tasleem kiyi wani abu kar ta kashe mun ita..."

Girgiza kai Tasleem tayi tare da faɗin "duk abinda zan yi yanzu zai iya cutar da jikinta, kuma dole mahaifiyata ce ko a wani hali take...."

Tasleem ce ta ƙara maida idonta kan Madam Nablah sannan ta ce "Mom! Nasreen fa kike shirin kashe wa ba Tasleem wacce kike ƙi ba, ke fa kika haife ta kuma ita ɗin makullin zuciyar ki ce shin kin manta, daga Asmeen sai Nasreen masu kyautata miki, ni kuma Tasleem ni ce mai bijire miki ni ya kamata ki kashe...."

Tasleem tana kuka tana roƙon ta, har sai da ta durƙusa ƙasi tana mata magiya...

Madam Nablah ganin yanda Tasleem take kuka a durƙushe a gaban ta ne yasa ta jefar da makamin yaƙin ta, a hankali ta sauƙar da Nasreen ta ajiye ta akan kujera...

Da gudu Tasleem ta nufo wurin Nasreen tana ambatar sunan ta tare da rungumar ta....

Ita kuwa Madam Nablah nufan wurin da Abul yake a zaune tayi cikin fushi, kafin ta ƙara sa Amaar ya yi saurin shiga gaban ta yana faɗin "kada ki kuskura, domin kuskure na farko kin yi shi, na biyu kuwa bazan taɓa barin hakan ya faru ba ni Armaan Junaid, kulawar sa ta koma hannu na...."

Madam Nablah girgiza kai tayi tare da sakin murmushin mugunta ta ce "mai zaka iya yi? kaima baka fi ƙarfin nayi da ga-da ga dakai ba, na murƙushe ka hankali a kwance..."

Murmushi shima ya yi tare da faɗin "wancan Amaar ɗin ba shine yanzu a gaban ki ba, wannan Amaar ɗin babu tsoro ko fargaba a zuciyar sa, dai dai nake da na farmake ki...."

A fusace ta ce "mai kake taƙama da shi?...."

A takaice Amaar ya furta "ALLAH...."

A take ta wurga masa wani ɗan ƙulƙulen wuta a jikinsa nan rigar jikinsa ta fara ci da wuta, a zabure Amaar ya ankara haka yake karkaɗe wutar amma wutar sai ƙara ci take, ga yanda fatar jikinsa yake ƙonewa yana jin raɗaɗin ƙunar wutar...

Tintsirewa da dariya Madam Nablah tayi sannan ta ce "nuna mun ikon da kake da shi har kanada ƙwarin gwiwar tinkara ta..."

Abeesh gaba ɗaya hankalin sa tashi ya yi ganin yanda wuta yake ci a jikin ɗan uwansa gaba ɗaya ta gama cin rigar jikinsa, haka yake taya shi kar kaɗe wutar shima haka hannunsa tayi jawur tsabar ƙuna...

Tasleem a ruɗe tayo kansa ganin yana azabtuwa da wuta tana zuwa ta rungume shi a take wutar ta mutu, sauƙe numfashi Amaar ya yi har idanuwansa sun yi ja, jikin sa ya yi burɗi-burɗi da tabon wuta....

Tasleem cikin takaici ta juyo tana kallon Madam Nablah murya na kakkarwa take faɗin "Mom ki dakatar haka, wani irin abu ne haka, meyasa bazaki taɓa canzawa ba, ke wata iriyar annoba ce?..."

Madam Nablah cike da mamaki take binta da kallo, ba mamakin maganganun da take faɗa mata ba sai yanda take da ikon kashe mata wutar da ta rura, tana tunanin a yanda ta samu wannan ƙarfin, kawar da tunanin ta tayi tare da faɗin "Tasleem ni ce Annoba?..."

Abeesh ne ya tsaya a gabanta cikin fusata ya ce "abinda yafi Annoba ma kin fi, ke shugaban shaiɗanu ne wanda baza ki mutu cikin haske ba, ke da shiga Aljanna sai dai ki ga masu shiga amma ke yanda kike sarauniyar wuta haka zaki tabbata a cikin wutar jahannama da yafi wutar da kike da shi zafi da raɗaɗi..........."

Kafin ya ƙarasa maganar ya ji sauƙar mari akan fuskar sa, ɗagowar da zai yi yaji an ƙara zabga masa marin ta ɗayan ɓangaren, cike da mamaki yake bin Nasreen da kallo wacce jin maganganun da yake jifan mahaifiyarta da su ne yasa ta taso, tana kuka tana faɗin "Ya Abeesh na gode sosai, sakayyar da zaka mun kenam? Mahaifiyata wacce ta yi silar kawo ni duniya har muka san juna yau ita ce kake yiwa fatan tabbata a jahannama? nake ga ko wani irin hali take ciki bai kamata waɗannan munanan kalaman sun fito daga bakin ka ba, fatan shiriya da addu'a ya kamata mu dage mata ko Allah zai dawo mana da ita dai dai, to bari ka ji har yau har gobe uwa uwata ce kuma nafi sonta fiye da wani na, kuma Alhamdulillah ita ta raine ka, a hannunta ka tashi har ka mallaki hankalin kan ka....."

Abeesh jinjina kai ya yi tare da faɗin "good! wato bata cancanci haka ba koh? duk da irin tozarcin da tayi mana ta kawar mana da farin ciki, ta ruguza mana farin cikin ahali, ki kalla wannan shine mahaifin mu ki dube shi dakyau tsawon shekaru Ashirin tana riƙe da shi a wurin da babu haske, a ɗaure da wasu irin caka hakan ma fuskar sa a rufe da baƙin hula, ba abinci mai kyau ba ruwa mai kyau a haka ya cigaba da rayuwa har zuwa wannan lokacin amma ki saura da sanar mun wai a hannunta na taso na girma, Allah ya wadaran irin wannan rainon domin ni ban gode ba, gwara ta barni akan titi ina gararan ba har na girma, wannan Ɗan uwana ne jinin jikina ki dubi irin zaluncin da tayi masa tin bai mallaki hankalin kan sa ba, tayi ƙoƙarin raba shi da duniya, Nasreen kin ban mamaki da har zaki shigar wa mahaifiyar ki faɗa...."

Nasreen tana kuka ta ce "ba wai ina goyon bayan ta bane, fatan azabar da kake mata ne sun yi yawa..."

Ya yi saurin katse ta da cewa "Azaba ita ta zaɓarwa kanta, dole nayi mata fatan tabbata a cikin ta...."

Nasreen ta ce "Yaa Abeesh ba ita bace...."

A fusace ya ce "ba ita bace to ke ce? ko ma wacece tasan abinda take ba daidai bane, please Nasreen leave me alone kin fiye son kan ki da yawa...."

Tana kuka zata yi magana ya darara mata tsawa tare da faɗin "nace ki ƙyale ni kowa ya yi rayuwar sa..."

Nasreen tana kuka tare da girgiza kai ta bar falon da gudu kai tsaye upstairs ta haura can ɗakin su....

Amaar kuwa har yanzu bai gama dawowa dai dai ba, ga hajijiyan da yake shirin ɗaukar sa...

Sauran kaɗan ya faɗi Abeesh ya yi saurin riƙo shi tare da faɗin "please bro kar ka rufe eyes ɗin ka...."

Tasleem itama wacce idanuwanta suka disashe tsabar kuka kallon jikin Amaar ta yi wanda wuta ta gama cin rigar jikinsa sai iya fatar sa ake gani duk ya yi jawur, zaro ido tayi waje ganin yanda wutar tsafi ta ratsa jikinsa haka wutar yake yawo a cikin jikinsa, a hankali ta ɗago da hannunta ta ɗora hannun akan ƙirjinsa, kaf sai da ta gama janye wutar jikin sa kafin ta sauƙar da hannunta tana yarfewa, domin wutar ba ƙaramin ƙarfi gareta ba, sai a lokacin Amaar ya dawo hayyacinsa ganin yanzu an cire masa raɗaɗin da yake ji a jikinsa, jikinsa ya dawo normal kamar wuta bata taɓa ba, Abeesh ne ya zaunar da shi duk suka zauna......
Chapter 39 · 0% Book details